Dünya bir Salıncağa döndü.

Bu Sabah rüzgarlı bir Ada sabahına uyandık. Hava sıcak, hem de çok sıcak. Ama sanki sonbaharın kokusu gelmeye başladı. Rüzgar, sararan, dökülen yapraklar bunu doğruluyor gibi.

Bir kaç güne kadar bir süreliğine Adadan ayrılacağız. Ama ben adanın sonbaharını, eylülünü yaşamak istiyorum. Bütün aksiliklerine, sosyal yapısındaki bozukluklara, evimizin arkasına kurulan devasa baz istasyonuna rağmen adayı sevmekten vazgeçmedim galiba.

Bu rüzgarlı havada, bahçemde oturmuş internette gezinirken iki deprem haberini okudum. Biri ülkemde. Akdeniz bölgesinde, özellikle Antalya'da hissedilen Burdur merkez üslü deprem ki güneyde 3 şehrimizi epey korkutmuş. Kandilli Rasathanesinin 5,1 diğer ölçümlerin ise 4,8 diye belirttikleri deprem dün gece 22,43 de bölge halkının panikle evlerinden fırlamalarınıa ve bazı kerpiç evlerin yıkılmasına sebep olmuş.

İkinci deprem haberi uzaklardan.A.B.D Kaliforniya merkez üslü 6 şiddetindeki deprem dün gece Amerikalıları da çok korkutmuş. Son 25 yılda Amerika'da gerçekleşen en şiddetli depremi olarak addedilen sarsıntıda can kaybı ve yaralanmalar oluşmuş.

Anlaşılan dünya bir salıncak gibi sallanmaya devam edecek. Ama bu salıncak benim arka bahçemdeki gibi sallanırken keyif değil üzüntü ve kayıp veriyor insanoğluna.

Deprem geçiren tüm insanlara geçmiş olsun diyerek yazımı sonlandırmak istiyorum. Zira rüzgara rağmen hava iyice ısındı ve deniz saati geldi. Giidp denize gireyim, belli mi olur belki hava bozar. Bu son günlerden faydalanmak gerek. Bir gün bir bakarız hava iyice soğumuş, yağmur yağıyor, bizler pardesüleri giyip, şemsiyeleri açmışız.