- Kategori
- Aile
Dünya üzerindeki en büyük kayıptır Anne....

Sabah kahvaltıda çay kaşıklarının sesi birbirine karışıyorsa eğer. Bu mutluluğun sesidir. Ve anneniz karşınızda oturuyorsa şayet. Oturduğunuz yer tam olarak cennettir...
Çarşamba günü yağmurlu bir sabaha, karanlık kasvetli bir güne uyandık hepimiz. Yine bir rüya gördüm dedim teyzemin kızı Yasemin e ve Allah hayra çıkarsın dedik ikimizde. Rüyamda çiçekler ektim toprağa ve suladım, yemyeşildi etraf. Güzel bir rüya dedim. Güzel bir haber bekledim, uzaklarda olanlar mı arayacak dedim, kendimce yorum bile yaptım. Öyle ya çiçek demek güzellik demekti. Hangi çiçek bir insanı mutsuz edebilir ki. Saat 13.30 u az geçmişti ki kara haber geldi, günden de kara. Ve Çarşamba günü ikindi namazından sonra ,biz bir çiçeği bir anneyi toprağa verdik. Bana şuan için sorsalar en büyük kayıp nedir diye. ANNE derim…
İki tane tomurcuğun Toprak Ana ya emanet ettiği anneyi bir Gülü sonsuzluğa uğurladık gözyaşlarıyla. Rahmetli yengem ailemize katıldığında ben 8 yaşında o ise daha 25 yaşındaydı. Gülümserdi adı ama dayım ona hep Gülüm derdi. Şu son zamanları ikimizde hastane köşelerinde geçirdik. Derdini unutup bana teselli verdiği çok oldu. Allah razı olsun. Rabbim yerinde dinlendirsin mekanı Cennet olsun inşallah…
Bugün bir şeker de sana gönderdim Gülüm… Şekerlerin ben sağ olduğum ve kendimi bildiğim sürece nasipse inşallah her Cuma günü hep gelecek sana… Belki de senin benim için ettiğin dualarında yerini bulacak… Allahım seni yerinde dinlendirsin, yavrularına, dayıma ve bizlere de sabır versin inşallah…