Dünyada hep aynı kavga

Travmalar doluydu tarih. Savaşlar hiç bitmemiş insan oğlunun hep gözü başkasında. Ya ırzında, ya ekmeğinde, ya kaynağında, ya toprağında. Toprak doyurmamış gözünü insanın. Acılar, işkenceler, göçler, savaşlar, açlıklar.. Sonra evrim geçirmiş güya ya da devrim yapmış reform demiş, rönesans demiş korumuş kendisini akıllılarından kimileri ama bitmemiş emelleri akılsız kalmış kimileri.

DİN ile uyutulmuşlar. Tanrı yol göstermiş oysa onlara. İndirmiş kutsalından kitaplar sırayla.

Sonra oku demiş en sonuncusunda. Ama okumamışlar. Duvara asmışlar onu bezlere sarmışlar onu öyle ki ellerine almamışlar. Kirlidir demişler eller. O duvarda durmalı el vurmamalı. Oysa kir elde değil yürekte ve beyinde imiş bunu temizlememişler. Okusalarmış tanrı dilinden Arapça değil yalnız gökten inen.

Din her dilde aynıdır. İyi ahlaklı ol, adil ol, çalma, hiç bir canlıyı öldürme, yalan söyleme, haram yeme, kadına iyi muamele et erkeksen eğer, yani sırat'I müstakim de ol doğru ol, Allah'ın ipine sarıl demiş sadece tanrı. Tanrı hepimizin aynı tanrı.

Kutsal kitap duvarda, eller kirli, aydınlık karartılmış, hep savaşlar, kötüye kullanılan bilim atom gibi.

Va aklını işletmeyen insan olur mu? ona müslüman denebilir mi eğer ayrıcalıklı sayıyorsak kendimizi

Aklı olmayana değil, aklını işletmeyene tanrı pislik yağdırır demiş o kitap ve binlerce yıldır çekilen ıstırap.

Sonra kimi deliler hükmetmiş dünyaya tarumar olmuş tüm alem. Hiler, Musolini, Stalin gibi canavarlaşmış ruhlar. Yanmış yıkılmış dünya, insanlar aç, sefil gaz odalarında kemikler kalmamış insanlıktan eser. Şuursuzca karışmış milletler neden niçin saldırdığını bilmeden. Napolyon gitmiş Rusya nere, İtalyanı, İngilizi, Fransızı, Yunanı bitirmiş içinde çürümüş bir koskoca imparatorluğu. Dalmışlar bu topraklara ne işin var senin bizde bizim ataların ne işi vardı sizde?

Aklını işletmeyen toplumlar ya diktatör seçerler ona boyun eyerler ya saldırılar mazalumlara, ya da çürümüşsen içinde kabahati rüşvetinde, adaletsizliğinde, sahtecilikte ara.

Sonra işgal edilir ülken suçlu arama.

Ama tanrı fertleri olduğu kadar toplulukları da sınar. Ya savaşlarla ya da gönderileri ile.

Tanrı sana hep kötüleri yollayacak değil ya. Kitap okumaz, din ile aldatılmış bitap düşmüş bir millete daha millet de değilken, toplaşsınlar, birlik beraber olsunlar diye bir hediye göndermiş. Irzına toprağına tasallut edilirken, yönetenler acz iinde iken, O bir deha imiş adı Mustafa Kemalmiş.

Aç, susus, fakir ve cahil bir topluluğa BAĞIMSIZLIK diye bir kavram üflemiş kulaklarına. Haydi bir MİLLET olalım demiş. Senin kökün ne ise sen yine o'sun ama bir birlik ismin olsun, güçlü olursun demiş. Cumhuriyet kurmuş. Anlamadığın kitabı diline döndürmüş. Çağdaş ol, bilgili ol ancak bilgi insanı, utkusu koruyabilir demiş.

Gelenler gitmiş yeni onurlu bir ülke doğmuş. Bütün mazlum halklar ona özenmiş. Onbeş yılda mucizeler yaratmış. Çünkü milletine güvenmiş ona değer vermiş, onu kutsamış.

Ama din çarkı hep bir köşede pusuda kalmış. Sonra kutsal kitap yine duvara konmuş Din masalı yeniden okunmuş, en karlı ticaret olmuş. Çağdaş nesiller yanında yine karanlık güçler çalışmış. Çünkü deha artık yokmuş.

Tanrı yine sınava çekmiş toplumu. Yeni oyunlar yine emperyalistler yine bu oyuna gelenler.

Tam bağımsızlık emperyalizme hayır diyen nice fidanlar darağacına gönderilmiş

Onlar adam öldürmediler sadece slogan attılar ceza evleri doldu taştu. gençler ilmeklerini kendileri çektiler. Her zaman emperyalizme itaat eden kullar çıkagelmiştir.

Kutsal kitab gibi ATAlarını ve ideallerini de savundular.

Ata "yurtta sulh cihanda sulh" demişt. Ne başka ülkede gözümüz ne de ülkemize göz diktirmeyizdi amaç.

Genç yüreklerimiz hep kıpır kıpırdı söyledik bir şeyler. Duyulmadı sesler. Hep kara delikler. Yoruldu yüreklerimiz izlemekten yine masum hep ölenler şehitler. Anaların yüreklerinde yangınlar, yine karanlık tüm müslüman alemi ve en acısı öldürüyorlar birbirlerini, aklını işletenler tabii ki değil emperyalistler onlar oportünistler. Ezenler, ezilenler ve bir avuç gerçek insanın insan gibi olmasını dileyenler. Ama azınlıkta kalmış güçsüz zayıf sesler ve devam ediyor travmalar...

Nesilden nesile travmalar

aklın işlet ey insan oğlu

sen bireysin

tapma kimseye

açma yurdunu yabancı kimseye

neslini eğiterek bilgi ile sağlam tut

birlik beraberlik olursa ancak doğar umut

Ülkem selametle....

Cahide Yormaz Öz

17.6.2016