- Kategori
- Felsefe
Dünyanın Mutlu İnsanı Siz
Henüz onaltı yaşımda okulda tutmuş olduğum hatıra defterini saklıyor ve zaman zaman göz atıyor öğrencilik dönemine seyahat ediyorum.
Geçenlerde dobra kişiliğinden dolayı sevdığim ve değer verdiğim Subiye abla´nın hatıra defterin sonunda yazmış olduğu cümleleri tebessümle okuyunca dayanamadım kendisine yazdım ´benim için şunları şunları yazmıştın 45 yıl önce´ diye ve ´hala daha öyleyim çocuklar gibi herkesin sözüne inanırım´ diye de ilave ettim.
Cevabı şöyle oldu, ´hep öyle kal emi..ben içimden geleni dümdüz konuşurum..demişsem aynen öyle idin´..
Hatıra defterine şöyle yazmıştı, ´çok iyisin, yalnız fazla çocuksun´..
En üst düzeyde kişilerle ciddi ve evrensel konuları konuşur tartışırım ama içimdeki çocuğu bir kenara atmadan.
Atmak istesem de atamıyorum zaten.
İçimdeki çocuğu seviyorum.
Seni gerçekten seviyorum içimdeki çocuk.
Bir yere giderken onun elinden tutarak gittiğim her yere götürüyorum ve harika duygular yaşşıyorum. Sessizce onunla konuşuyor, onu görüyor ve hissedebiliyorum.
İçimdeki çocuğu sormadan evden dışarıya adımımı atmıyorum. Sahile gitmek istediğimde, tiyatro gösterimine veya bir resim sergisine gitmek istediğimde ona soruyorum.
İçimdeki çocuk nedeniyle beni kandıranlar çok ooluyor zaman zaman ama aslında kendilerini kandırıyorlar. kendi kendilerini kandırdıkları anladıkları zaman da kaçmaya çalışıyorlar dağlara ovalara. Yüzleşemiyorlar bir türlü kendileriyle.
Siz siz olun içinizdeki küçük çocuğunuzu seviniz bırakmayınız. Tutunuz elinden ve dünyanın en mutlu insanı olunuz.
İçinizdeki küçük çocukta hile yok kandırmaca yok.