- Kategori
- Aşk - Evlilik
Dünyayı güzellik kurtaracak, sevmekle başlayacak her şey

alıntı
İnsan hayatında geçiş dönemleri olur ya pes ettiğin, tutunmaktan vazgeçtiğin tamam artık benden bu kadar dediğin. Tasını tarağını toplayıp tebdili mekan da ferahlık vardır deyip yola çıktığın.
İşte tam öyle bir zamandı 2000 yılının haziran ayı benim için vazgeçmiş, usanmış, yılmış, savrulmaya hazır. Tam tasımı tarağımı toplamış giderken; hayatımın tamamını değiştirecek bir ses GİTME dedi. Kal yaşanacak, yaşanması gereken bir sürü şey var.
Dinledim o sesi gitmedim, gidemedim….
Tamamen değişti her şey sonra bence dünyanın en mutlu insanı oldum.
Bir gün elinde iki karanfil fidesiyle geldi bana GİTME diyen sesin sahibi….
Ektiğim ilk karanfil fidesiydi onlar….
Ekerken dilekler dilediğim.
Onlar toprağa tutundukça ben de hayata tutundum.
…..
22 haziran 2002 güzel bir yuvanın anahtarı elimdeydi. Güzel, aydınlık günler ÜMİT ederek açtım kapısını yuvamın. Tabi ki masal değildi hayat güzel, mutlu günlerin yanında acılar, tartışmalar, çekişmeler de oldu. Olsun da zaten, olmalıydı tuzu biberiydi hayatın. Önemli olan bir kuru ekmek de olsa bölüşmek ve mutlu olmaktı, paylaşmaktı her şeyi evlilik…
Masal ya da hayal gibi gelmesin gerçek. Eğer gerçekten seversen ve maddi çıkarlar değilse hayatın merkezi, ilişkilerde hoşgörü anlayış en önemlisi DOSTLUK varsa her şeyden önce bir ömür sürer sevdalar, aşklar, mutluluklar.
Şirin, Leyla, Aslı değiliz hiç birimiz ya da Ferhat, Mecnun, Kerem ama yine de istersek delebiliriz dağları ve kavuşamayan aşıkların mutluluğu bizim olur. Yeter ki yüreğimizi koyalım bu işe..
Sonra ortak mutluluklar MELEKLERİMİZ…..
İşte böyle benim hikayem 6.yılımızı doldurduk güzel yuvamızda.. Ben o karanfil fidelerini ekeli 8 yıl olmuş ve hala her bahar çiçekler açmaya devam ediyorlar.
Umarım ömrümüz oldukça devam edecekler açmaya
Nice güzel, birlikte, sağlıklı senelere canım…