Dur gitme..

Yine bir uçurumun kenarında sonsuzluğa bakar gibiyim.. Gözümü kapattığım anda yanaklarıma süzülen gözyaşlarını durduramıyorum. İçimde tarifi olmayan bir sızı kalbimi sıkıştırıyor adeta.. Sensizlik öldürüyor beni.

Soru işaretleriyle dolu düşünceler beynimi kemirirken bir anlam vermiyorum bu olanlara. Yine kayıyorsun hayatımdan, nedensiz gidişlerin bilinmezlik bütün bedenimi kavuruyor sanki. Ateşler içinde yanıyorum ama bu kez aşkından değil sensizlik yakıyor beni. Neden ateşlere atıyorsun beni neden?

Yokluğun, anlamsız sessizliğin canımı acıtırken ağır geliyor yüreğime, taşıyamıyorum sensizliği, adım adım uzağına düşüyorum.. Belkide geri dönüşü olmayacak bir ayrılığın girdabında boğluyorum yine. Neden tam düzeldi herşey derken kaybediyorum seni.. Oysa sen değilmisin her defasında kollarını bana açan, gitmeme izin vermeyen. Peki o zaman ne bu? Seni çok seviyorum derken benim için herkesten önemlisin derken, neden bu sensizlik.. Konuş benimle! söyle içindekileri, susma neolur beni suskunluğunla bitirme..

Gitmek istiyorsan durma git. Yüzüme öyle bakma git, beni birdaha kararımdan vazgeçirtme o zaman. Yüreğin taşıyamıyorsa bu aşkı hiç durma git, ama kapıyı açık bırakarak değil, bir gidenin bir daha asla giremeyeceği kapı orada haydi git. Bahenelerin arkasına sığınmadan, sen beni istemiyorsun demeden git...

Yada bana gel, sadece bana, yıllardır süren aşkımızı köreltmeden gel, kirletmeden, içinde birktirdiğin sevda sözlerinle gel. Hatta üzerini örtüğün hatalarınla, eksikliklerinle gel, birbirimizi delicesine severken, sensiz yaşamak zorunda bırakma beni. Ben koşulsuz sevmeye hazırım seni, Çünkü daha doyamadım sana, kokunu yeterince çekemedim içime, biliyorum sende seviyorsun beni, gitme ne olur gidipte öldürme yüreğimi...