- Kategori
- Şiir
Düş kancası
Uçurumdan atıyoruz tarladan dönen kadınları.
Dokuz ölü kadından otuz sekiz öksüz…
İşte yeni bir düş kancasındayım
nerede başlar, nerede biter düş?
Bükülen, kıvrılan ve kırılan dirsek kadar önemli mi?
Yarın olmak için ön sırada bekleyen günlerden
hangisi gelecek yanımıza?
Bir karar verme meselesi değil hayat
yaşam hakkına sahip olma
yaşamaya kararlı olma meselesi…
Toprak kayınca ayağım altımdan
ölü çığlık ulaşır geceye
rüzgar değil ağacı sallayan
rüzgarı sallayan çığlık…
Ve ben Anadolu’nun göbek çukurunda
çölü olmayan şehirde
yırtık deriden çöl tozu öksürüp
aynaya bakıyorum.
Aynadaki ben
aslında hem ben
hem ben değil
zaten bu ben de
ben de değil…