- Kategori
- Şiir
Duygu denizinden kıyıma vuran dalgaların bıraktıkları...
Şarkı ve sen
Orhan Gencebay’ın
‘Hem çare hem dertsin’ adlı şarkısını
Her dinleyişimde
Coştukça coşuyor;
Gönül şelalemin çağlayanından çıkan sesle
Bir hoş oluyorum.
Çağlayanımdan çıkan sesleri
Dinliyorum, dinliyorum
O sesler:
‘Seni seviyorum’
‘Ben o kadını seviyorum’
‘Ben ona aşığım’
Seslerini işitiyorum
Çağlayandan akan sular
Her defa yere çarptıkça
Aynı harmoni,
Aynı sesler devam ediyor.
Hobim sevgiliyi sevmek
Hobim, sevmek..
Sevgiliyi deli gibi sevmek..
Sevgiliye ilgi, her şeyden çok, her şeyden öte…
Edebiyata, müziğe bir ilgim varsa, sebebi sensin sevgili,
sana yakınlaşmak, sana daha çok şey sunabilmek..
Seni daha çok sevmek..
Seni daha çok hissetmek..
Seni daha çok duymak..
Seni daha çok bile bilmek..
Seni daha çok özlemek…
Onlar bir araç, sen bir amaçsın
Sevgilim.
Hayallerimin dostu
Hayallerimin
Tek ortağısın..
Tek dostusun..
Tek aşkısın..
Tek gülüsün
Bende dikenleri…
‘Diken değilsin sen’ diyorsun,
Olsun, sevgili..
Yeter ki, senle bağım olsun..
Diken olmaya razıyım.
Aynı dalda, aynı bedende, aynı olalım da, dikenlik bile gül olma gibi gelir.
Güzelin, yani senin parçan olmak, harika, eşsiz bir şey!..
Sen olmak, sana karışmak, senin parçan olmak…
‘Delisin sen’ diyorsun,
İltifattır, sevgilim.
Deli olmak, aşığın varabileceği en yüksek makam..
İnsanları karşına almak, dünyayı hiçe saymak, Tanrı’yla bile ironik takılmak, aşığın harcıdır..
Göze alıyorum,
Hiç bitmesin..
Hep artsın bu cesaret, bu sevgi, bu aşk…