- Kategori
- Dostluk
Ece Uslu
Sevgili Ece;
Geçen sene bir internet sitesinde köşe yazarlığı yaparken tanışmıştık seninle. Cesaretin ve soğukkanlılığındı beni etkileyen... Sonrasında internet sitesinde senden bahsetmiştim, az da olsa seni mutlu etmek istemiştim... Yazdığım yazı e-mailler aracılığıyla küçük bir kar topu gibi yuvarlanarak büyüdü, büyüdü, büyüdü ve bir çok insana ulaştı... Sağlığına kavuşman için açılan yardım kampanyasına küçük bir katkım olmuştu ve bu beni inanılmaz mutlu etmişti...
Evim, benim çalıştığım, senin de tedavi gördüğün hastanenin yanındaydı... Bir sabah basketbol sahasına en güzel resimini ve arkadaşlarının güzel bir yazısını taşıyan pankartı gördüm. Odandan görebilmen için arkadaşların pankartı oralara asmışlardı.
Sonrasında cesaretimi toplayıp seni ziyarete gelmiştim hatırlarmısın? O an sağlıklı olup ölümden ödü kopan bizlerden utandım... Sen hasta yatağında benden daha cesurdun, ölümle dalga geçiyordun...
Yardımlar sayesinde ilik naklin yapılmıştı ve taburcu olmuştun..... Bunu duyduğum gün ÖLÜM'e çelme taktığın için gururlanmıştım.....
Ama bir gün apar topar hastaneye geri döndün... Senin hastanemize gelmemen gerekiyordu, artık iyileşmiştin... Ne yazık ki zamanında tedavi olamamıştın belki, belki çok vakit geçmişti, bilmiyorum ama tek bildiğim "Ece'yi kaybettik' cümlesiydi... O an yıkıldım, ÖLÜM uzaklardan bir yerden sırıtarak benimle dalga geçiyordu bu sefer... Sen bir kat aşağıda bulunan o soğuk odadaydın, ve ebedi yolculuğuna çıkmayı bekliyordun... Seninle aylarını geçiren herkes üzgündü; gözyaşlarını tutamayan bir o kadar da çoktu...
Ama eminim ki sen yine gülümsüyordun...
Artık aramızda yoksun belki ama bil ki sevenlerin seni herzaman anıyorlar....
Bana ise ÖLÜM le savaşan o güçlü kızın anısını bıraktın...
ECE USLU olduğun yerde çok mutlu olduğunu ben biliyorum...
ÖLÜM bizi kovalamaya devam ederken ise senin kadar güçlü olmamızı diliyorum....
Geçen sene bir internet sitesinde köşe yazarlığı yaparken tanışmıştık seninle. Cesaretin ve soğukkanlılığındı beni etkileyen... Sonrasında internet sitesinde senden bahsetmiştim, az da olsa seni mutlu etmek istemiştim... Yazdığım yazı e-mailler aracılığıyla küçük bir kar topu gibi yuvarlanarak büyüdü, büyüdü, büyüdü ve bir çok insana ulaştı... Sağlığına kavuşman için açılan yardım kampanyasına küçük bir katkım olmuştu ve bu beni inanılmaz mutlu etmişti...
Evim, benim çalıştığım, senin de tedavi gördüğün hastanenin yanındaydı... Bir sabah basketbol sahasına en güzel resimini ve arkadaşlarının güzel bir yazısını taşıyan pankartı gördüm. Odandan görebilmen için arkadaşların pankartı oralara asmışlardı.
Sonrasında cesaretimi toplayıp seni ziyarete gelmiştim hatırlarmısın? O an sağlıklı olup ölümden ödü kopan bizlerden utandım... Sen hasta yatağında benden daha cesurdun, ölümle dalga geçiyordun...
Yardımlar sayesinde ilik naklin yapılmıştı ve taburcu olmuştun..... Bunu duyduğum gün ÖLÜM'e çelme taktığın için gururlanmıştım.....
Ama bir gün apar topar hastaneye geri döndün... Senin hastanemize gelmemen gerekiyordu, artık iyileşmiştin... Ne yazık ki zamanında tedavi olamamıştın belki, belki çok vakit geçmişti, bilmiyorum ama tek bildiğim "Ece'yi kaybettik' cümlesiydi... O an yıkıldım, ÖLÜM uzaklardan bir yerden sırıtarak benimle dalga geçiyordu bu sefer... Sen bir kat aşağıda bulunan o soğuk odadaydın, ve ebedi yolculuğuna çıkmayı bekliyordun... Seninle aylarını geçiren herkes üzgündü; gözyaşlarını tutamayan bir o kadar da çoktu...
Ama eminim ki sen yine gülümsüyordun...
Artık aramızda yoksun belki ama bil ki sevenlerin seni herzaman anıyorlar....
Bana ise ÖLÜM le savaşan o güçlü kızın anısını bıraktın...
ECE USLU olduğun yerde çok mutlu olduğunu ben biliyorum...
ÖLÜM bizi kovalamaya devam ederken ise senin kadar güçlü olmamızı diliyorum....
- Toplam blog
- : 125
- : 1808
- Kayıt tarihi
- : 24.05.07
Bir gün elle tutulabilen, mürekkep kokusu içine çekilebilen GERÇEK bir gazetede köşe yazıları yaz..