- Kategori
- Şiir
Ekinler, Altın Sarısı Ekinler
Sessizce uzanmalı rüzgârlı bir tepeye
Seyreylemeli, alta kalan dünyayı
Esmeli ılık ve tatlı bir rüzgâr,
Dolmalı yüreklere, şişmeli yelkenler
Gökyüzü battaniye, yelden yataklar
Uçmalı, altın sarısı başaklar üstünde
Ekinleri görmeli, ölmeden insan
Ruh firar etmeli, hapishanesinden
Kuşlar, kelebekler gibi özgür
Kendine bakmalı uzaktan her insan
Korkmadan, çırılçıplak olmalı beden
Sahibi öyle verip, öyle alırken
Demeyesin sonra, olur mu neden
Zamanı ölürken, kendi ölmeden
Eylül’de yazıldıysa bu yazı, şiir
Kim bilir kaç eylül kaldı bakir
El değmeden yaşandı mı, yaşanan
Ekinleri görmeli, ara sıra ölmeden
Ölmeli şansı varsa, ölmeden önce beden