- Kategori
- Siyaset
Ekopolitik...
GÜVEN olmaz ise bir ülkede, o ülkede istikrarlı bir ekonomik paylaşım da olmaz, istikrarlı bir yönetim de olmaz.
Bir devlet, vatandaşlarına “güven” içinde oldukları hissini vermelidir.
Adalet olsun...
Hukuk olsun...
Adilânece paylaşım olsun...
Bunlar, bir ülkede doğru düzgün olarak kamusal yaşantıda yer alamazsa, bu toplumun paydaşları nasıl “gönenç” içinde yaşasınlar?
İşsizlik ülkemizde gerçekten de çok büyük bir sorun. Ve, ne olursa olsun işsizlik, alınan palyatif önlemlere rağmen artmaya devam ediyor.
2019 Ocak ayı TÜRK-İŞ rakamlarına göre...
4 kişilik bir ailenin; açlık sınırı 2.009 TL iken, yoksulluk sınırı 6.543 TL.
Bekâr bir çalışanın “yaşam maliyeti tutarı” aylık net olarak 2.452TL.
Türk Komünist Partisi Emek Merkezi’nin; Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından açıklanan verilerden derlediği rapora göre, son altı ayda 16 iş kolundan “en az” 917.576 kişi işten çıkarılmış.
Yoksulluk...
Yoksunluk...
Yolsuzluk...
İşsizlik...
Hanehalkının zaruri ihtiyaçları olan mal ve hizmetlerin fiyatları da aynı işsizlik hususunda olduğu gibi, “palyatif=geçici” tedbirlerle düşürülmeye çalışılıyor. Hâlbuki, nasıl ki “toplum yararına çalışma/çalıştırma” projesinin işsizliğe çare olamadığı görünmesine rağmen...
Üstünkörü önlemlerle meseleler, çözümlenmiyor, halının altına süpürülmüş oluyor.