- Kategori
- Ekonomi - Finans
El ovuşturup, avuç açmakla kapitalizm çökmez

Gülünecek bir durumu mu bilmiyorum?
Belki de gülmek gerek.
Neden mi?
En azından neo liberalizmi eleştiren Keynesyen ve anti-kapitalist sol teoriler doğrulanıyor.
Neo liberaller ne yapıyordu yıllardır?
Burun kıvırıyorlardı.
Gülüyorlardı.
Dalga geçiyorlardı.
Hakir görüyorlardı.
Alaya alıyorlardı.
Sermayeyi Tanrısal bir güç mertebesine çıkarmışlardı.
Adeta paraya tapıyorlardı.
Gelinen nokta işte ortadadır.
Feci bir tedirginlik var.
Tarifi imkânsız.
Peki, solcuların ellerini ovuşturup, kapitalizmin yaratacağı sonuçları görmek için sabırsızlık içerisinde beklemeleri mi gerekiyor?
Sanırım bu düşünce genel anlamı ile hakim konuma gelmiş.
“Kapitalizmin anti-sosyal ve belki de ölümcül niteliği ile ilgili teorilerimiz doğrulandı, biz solcular avuçlarımızı ovuşturarak, krizin sosyal ve politik sonuçlarını görmek için sabırsızlıkla gülümsüyoruz.”
1929 yılında yaşanan ekonomik kriz sürecinde de sol aynı tepkiyi vermiş.
Ellerini ovuşturmuş.
Krizin derin etkileri karşısında, teorilerin doğruluğunun teyid edilmiş olmasından dolayı memnuniyetini dile getirmiş.
Ama sonuç ne olmuş biliyor musunuz?
Sol feci bir yenilgi ile karşı karşıya kalmış.
İkinci dünya savaşından sonra kapitalizm altın yıllarını yaşadı.
Hele hele 1968 öğrenci hareketleri sonrasındaki süreçte dünya, neo liberalizmin cenderesine girdi.
Öyle ki tüm zamanların belki de en büyük işçi-köylü devrimi olan Sovyet devrimi bile 1990’lı yıllarda iflas bayrağını çekti.
Aslında kurulması gereken cümle belli.
“Solun avuç açıp, el ovuşturarak izlediği her krizin sonrasında, feci bir yenilgi alması, tarihin tescillediği gerçek bir olgudur.”
Tarihe bakmakta fayda var.
Mesela kimin aklına gelirdi 1929 krizi sonrasındaki ölümcül kriz sonrasında ABD dirilip, gelişecek ve SSCB’nin çöküşüne bil cümle katkıda bulunacak.
Kimsenin aklına gelmezdi.
İşte o ABD’ki o çöküş sürecinden sonra, kapitalizmin altın çağı yaşamasına öncülük etmiştir.
Demek ki el ovuşturup, avuç açmakla kapitalizm yenilgiye uğramıyor.
Solun her el ovuşturup, avuç açmasının sonrasında, kapitalizm altın yıllarını yaşıyor.
Kapitalizmle örgütlü mücadele edilmeden, kapitalizmin yenilgi alması imkânsızdır.
Ve kapitalizm bir şekilde kendisini onarıp yoluna devam ediyor.
Her bir batış sürecinden yenilenerek çıkıyor.
Ve daha bir güçlü karaktere sahip oluyor.
1917 ekim devriminin de anımsattığı üzere “kapitalizm yenilgiye uğratılmadan, çökmesi mümkün değildir.