Elimizdekinin kıymetini iş işden geçtikden sonra anlarız

İnsan olarak yapımızda vardır. Elimizdekilerin değerini ne yazık ki, iş işden geçtikden sonra anlarız.

İnternette okudum. Emma Bombeck Avustralya'da kanserden ölen bir kadın. Ölümünden hemen önce bakın neler yazmış.

"Hayatımı yeniden yaşayabilseydim eğer; Hastayken yatağa girer dinlenirdim. Ben olmadığım zaman her şey kötüye gidecek diye düşünmezdim..

Gül şeklindeki pembe mumu saklamaz yakardım..Daha az konuşur, ama daha çok dinlerdim..

Yerler kirlense, masa örtüm lekelense bile daha çok arkadaşımı aksam yemeğine davet ederdim..

Oturma odasında televizyon seyrederken, patlamış mısır yer, şömineyi yakmak isteyen birisi olduğunda ona engel olmazdım..

Yerler leke olacak diye korkmazdım..

Bana gençliğini anlatmaya çalışan dedeme daha çok vakit ayırırdım..

Kocamın sorumluluklarını daha çok paylaşırdım..

Saçım bozulmasın diye, arabanın camının açılmasını önlemezdim..

Eteğimin lekelenmesine aldırmadan çimlere otururdum..

TV seyrederken daha az, hayata bakarken daha çok ağlar ve gülerdim..

Ömür boyu garantilidir denilen hiçbir şeyi satın almazdım..

Hamileliğimin bir an önce sona erip, doğum yapmayı dilemek yerine, hamile olduğum her anın tadını çıkarır ve içimde bir canlı yaratmanın ne kadar harika olduğunu fark ederdim.. Bu o kadar nadir bir olay ki.. Mucize gibi bir şey..

Çocuklarım beni öpmek istediklerinde, asla "Önce git ellerini yüzünü yıka" demezdim.. Onlara daha çok "seni seviyorum", ondan da daha çok "özür dilerim" derdim..

Ama başka bir hayat verilseydi en çok yapacağım şey; her dakikasını değerlendirmek olurdu..

Dikkatle bak..

Gerçekten gör..

Yaşa..

Vazgeçme..

Küçük şeyler için şikayet etmekten vazgeç..

Bana benzemeyenler, benden daha çok şeye sahip olanlar ve kimin ne yaptığı beni ilgilendirmezdi..

Bunun yerine, ilişkilerimi güçlendirmeye çalışırdım..

Sahip olduğunuz ruhsal, fiziksel ve duygusal her şey için şükretmemiz lazım. Tek bir hayatınız var ve o da bir gün sona eriyor.. Umarım her gününüzü değerlendirirsiniz.."

Yani kısaca yaşadığımız anın, yanımızdakilerin, yaşadığımız yerin kıymetini bilelim. Unutmayalım en önemli an, yaşadığımız bu an; en önemli yer, şu anda bulunduğumuz yer; en önemli kişi: o anda yanımızda olan kişidir. Her sabah kalktığımızda, aynaya bakıp, derin bir nefes alıp, sahip olduklarımızın kıymetini anlamamız lazım. Mutluluğu boş yere başka yerlerde aramayalım, mutluluk görebilirsek içimizdedir.

kategoriden rastgele blog getir

Toplam blog: : 718; : 2690
Kayıt tarihi: : 13.07.06

Tıp alanında doktor olarak çalışmaktayım, beyin cerrahi uzmanıyım..

stilwater

07 Eylül '07

Elimizdekinin kıymetini iş işden geçtikden sonra anlarız

Yazdığım Kategoriler