- Kategori
- Gündelik Yaşam
Elveda demeden önce
Sevgili Dostlarım, sıkıcı bir pazar gününden herkese yeniden merhaba.
Ben ayrılıkları hiç sevmem, içim burulur, yüreğim acır. Nereye gittiğimin, nasıl olduğunun bir önemi yok, veda etmek beni kanatarak yaralar.
Güçlü, zayıflığını saklayan, o sert ve hayatı ti’ ye alan görüntümün altında aslında, korkak bir çocuk vardır.
Sevdiklerini kaybetmekten, yalnız kalmaktan korkan, kendini karanlık bir kuyuya düşmüş gibi hissed...en., korkak bir çocuk.
O çocuğu her zaman, ruh...
un en derin yerlerine saklar, üstünü de kat kat maskelerle örterim.
Zarar görmesin diye, çünkü o acıyınca canım da beraber acır.
Geride kalanı görememekten, özlemekten korkarım.
Yeniye sevinemem, arkaya bakmadan duramam.
Geride bıraktığıma, bıraktıklarıma acırım, bensiz mutlu mu, iyi mi diye.
İyi olduğunu, iyi olduklarını görürsem, bükülmüş omuzlarım biraz daha ayağa kalkar.
Eğer tamamen güllük gülistanlıksa her şey, benim de keyfim yerine gelir.
Benim mutluluğum, sevdiklerimin mutluluğudur.
Kendime dair bir şey saklamam.
Sevdiklerim mutluysa, ben o zaman mutlu olurum.
Onun için işte ayrılıkları hiç sevmem.
Ama yaşam böyle bir limandan, diğer limana süzülen bir gemi misali akıp gidiyor.
Suyun akışına uymazsak, yola devam edemiyoruz.
Gitmemiz gereken bir yol var. Gerektiğinde gidebilmeliyiz.
Bir şekilde yolun sonuna varmalıyız ve sonları sevmeliyiz. Sonumuz hayır olur inşallah..
Eyvallah efendim, her şey gönlünüzce olsun inşallah.