Emeğin sömürüsü artarken

Adına globalleşme diyorlar, küreselleşme diyorlar...

Evet sermaye, para, güç birliği yaparak, küresel gezginliğe başlıyor...

Nerde emeğin gücü düşükse oraya yerleşiyor ve sömürüyor.

Ucuza üretiyor, pahalıya satıyor..

Sermaye birleştikçe, emeğin değeri küçülüyor...

Tekniği, teknolojiyi, bilgisayarı kullanarak emeğe ihtiyacı olmadığını göstermeye çalışıyor...

İnsanı, insanlığı sevgiyi unutuyor...

Yoksullaşan emekçi de, emeğinin karşılığını alamayınca, tüketemiyor.

Kapitalist sistem, yakında ürettiği mallara müşteri bulamayacak. Çünkü; sistem önce emeği yedi bitirdi.

Dünyanın ekonomik krize girmesinin temel nedeni bu...Buna bir kitlenme de diyebiliriz.

Bu durum kapitalist sistemin de sonu olabilir... Tekrar dönüşüm ve hareketlikler başlayabilir.

Emek, emeğine insanca bir değer bulabilmek için, tepkileriyle tekrar sistemlerin değişmesini zorlayabilir.

Yaşanmışlardan, yanlışlıklardan hareketle emeğe dayalı güç, daha sağlıklı bir şekilde gelip, tüm dünyada etkili olabilir.

Emek kesiminin pastadan aldığı dilim yıldan yıla küçülüyor. Emeği ile geçinenler açlıkla karşı karşıyalar.

Bu durum özellikle de ülkemizde çok daha kötü durumdadır.

İşsizlik çok büyük sorun olarak karşımızda dururken, çalışan emekçi kesimin de karnı doymuyor...

İşi olan kendini şanslı sayıyor. Çalışanların emekleri günden güne ucuzluyor.

Emeklilerin durumu ise daha ağırlaşıyor...

Yoksullukta eşitleniyor emekçi kesim...

Sermaye, insan emek gücü yerine robotlara, insan gücü gerektirmeyen makinalara yatırım yapıyor.

Teknoloji insanlığın karşısına bir rakip olarak çıkartılıyor.

Üretiyorsun, ama kime satacaksın...

Üretim insanlar için ama onların parası yok...

Bu kısır döngünün adına kriz diyorlar...

Gelecek için karamsar bir tablo var ama insan aklının ve emeğinin gücü bunları aşmak zorundadır...

Sosyal patlamalar, işçi hareketleri, gelecekte bizi bekliyor...

Bakalım görelim.

Emekli öğretmenim ve emeklemeye devam ediyorum. Emeklilik yaşamın sonu değil, yaşama yeni amaçl..