- Kategori
- Engelli Eğitimi
Engelli ama, ya bakışları...
Şu zaman da engellilerle birlikte aynı ortamda durmak o kadar zor ki... İçimin sızlamadığı ne saniye ne de sanise var. Yürekleri öyle safiyane öyle yalnız ki bakarken kalbimin yerinden çıkacak gibi olmasına sebep oluyor o bakmalar... Gülünce sanki yaşamaktan çıkıyor başka alemlere dalıyorum, bakakalmak istiyorum onlara aslında....
Konuşamayan bir öğrencim var. Bana o kadar güzel ve anlamlı bakıyor ki derinliğinde kaybolmamak mümkün değil. O gülmesiyle o kadar çok anlam üretiyorum ki kedimce beni çok sevdiğini düşünüyorum. Bana öğretmenim demeye çalışıyor çoğu zaman ama azmi yok olmasada diyemeyince yüzü asılıyor. Bu yüzden belki de çocuk sahibi olmayı düşünüyorum. O bakışmalar da yok olmak istiyorum... Bunu sizinle paylaşıyorum çünkü bir gün size de engeli olan biri gelicek. Sinirli anınızda ona sırt çevirebilirsiniz. İşte bu hatayı yapmamak için bende bu yazıyı yazıyorum. Ben şimdi onun öğretmeniyim ama sizde onun arkadaşı olabilirsiniz birgün.
Bazen ağlıyorum bilyor musunuz...
Dayanamıyor goz bebeklerim o masumiyet karşısında. Resimler çiziyor herbiri farklı farklı. Belki resimlerle anlatmaya çalışıyor derdini ama ben bazen onu anlayamıyorum. Siz de ortak olun bu isteğime. Bır gun boş bir vakitte neden bir çocuk esirgeme kurumuna gitmeyesiniz ki yada gitmemek için yeterli sebebiniz ne?
Bu yazıyı okuyanlara seslenmek de güzel içinizde bir kıpırdama olduysa ne mutlu....ben konuşamayan Elif ile ve daha birçoğu ile aynı mekanda eğitim veriyorum.bu arada sadece çocuk esirgeme kurumu değil birçok zihinsel engelli okulları var. Bence bir saat bu kardeşlerimize uğramaktan ne fakir oluruz ne de zengin....İ nşallah bir gun o bakışlara denk gelirsiniz.....ya da kendinizi denk getirtirsiniz.....
Herkese saygım sonsuz sevgilerimle....
- Toplam blog
- : 13
- : 658
- Kayıt tarihi
- : 27.08.07
Merhabalar. Adım Ayça. Meslek lısesı çocuk gelişimi mezunuyum. Ünıversiteyi dil eğitimi için yurt dı..