- Kategori
- Şiir
Esaret

Bulutlar yağar bazen gökten,
Akıyla, grisiyle umursamaz bulutlar...
Bereket getiren, umut biriktiren,
Acı çeken, seven ve sevilen bulutlar...
Savaşınız neden kendinizle?
NEDEN? NEDEN? NEDEN?
Neden şu,
"Varoluş ereğinizi keşfetme" özlemleriniz?
Sorgulayış, yakarış ve kaçışlarınız neden?
Yoksa insanoğluna mı özendiniz?
Tatmin olmayı amaçlamak, ıstırap çekmeyi göze almaktır...
Sanır mısınız ki, kendinize yetebileceksiniz?
Açıldığınızda sonsuzluk denizlerinize,
Bırakın kendinizi, acep evrene sığabilecek misiniz?
Bulut olmak zor, anlıyorum...
Zor, gökyüzüne asılmak...
Yağmuru yaratmak zor, güneşe rağmen...
Hele nasıl zor,
Varoluşunu çözmeye çalışırken
Anîden,
Basit birer su damlası gibi
Yağmura mahkûm olmak...
Aslı Dinçman