- Kategori
- Aşk - Evlilik
Eski arkadaş

Eski Arkadaş ;
Söylemek istediğim o kadar çok şey var ki. Boğazımdaki düğümler, ellerimdeki hançerler bıraksa belki her şeyi söylesem şurada şu acıyan yüreğim az da olsa hafifler.
Sana ne denli taptığımı anlatabilsem belki tekrar görürüm yanımda, yanıbaşımda seni.
Sen demek her şey demek. Sen demek yaşantım demek. Sen demek sahip olduğum ama görünürde olmadığın mutluluğum demek. Sen demek var oluşum demek. Sen'le başlayan cümlelerimi uzatabilirim. Sana seni sen'li anlatabilirim. Gönül gözün kapalıyken yorarım kendimi mühim değil. Anlamazsan da anlatabilirim.
Sevgi dediğimiz şey karşılıklı olmalı demişti üstadım. Aksi olursa yakar, yıkar sevdalıyı. Yıkıldım. Yemin ederim atacak bir adımın gücünü kendimde bulamıyorum. Kendimi bulamıyorum. Haritam kabarık. Her yol, her söz, her günüm sana çıkıyor, çoban yıldızım. Her anımda başa sarıyorum seni. Sürekli duymak, görmek, hissetmek istiyorum. Konuşamamak nedir bilemezsin. Adını işittiğimde elimin ayağımın birbirine dolanmasını, kokunu aldığımda dönen başıma hakim olamamak, sana ait olan her şeye dokunup seni hissetmeye çalışmak... Sen başını döndürdüğün şu insanın neyi anlatmaya çalıştığını anlayamayacaksın hiçbir zaman. Yemin ederim anlayamayacaksın.
Gerçekten sevgi miydi insanı çıkmaza sürükleyen yoksa karşılıksızlık mıydı ?
Çok büyük sevme birini, istemem. Başkasına sevgi dolu gözlerle bakmanı hazmedemem. Bu benim idamım olur. Aynı şekilde bana da bakmayacağını bilmek.. yani ne bileyim idamı tattım.
Şimdi her pusula seni gösteriyor. Kuzeyim sen. Güneyim sen. Batım, doğum her yönüm sen.
Bir dilek tuttum ve uğur böceğimi gönderdim. Dileğim de sen de gelmeyeceksin, bilirim.
Farklı iki hayat ama her iki hayatta da merkezde olan sensin. Hayatımın merkezinde her daim olacaksın. Geçsin seneler mühim değil. Göçelim bu dünyadan mühim değil. Her şey senin olmayan varlığınla şekillenecek. Andım olsun seni düşünmediğim bir günüm dahi olmayacak. Sen benim yumağımsın. Sen benim her anımda olacak vazgeçilmezimsin. Sen hem cennetim hem cehennemimsin. Verdiğin acıya da verdiğin mutluluğa da minnettarım.
Bu sana yazdığım son yazım. İnan ki kelimeler tükendi. İnan ki tükendim. Ve inan ki sana yazdıklarımı hiçbir zaman görmeyecek, anlatmaya çalıştıklarımı anlamayacaksın. Gözündeki, gönlündeki perdeleri her zaman indireceksin.
Mutlu olmanı istemem bensiz. Bu mutluluk ikimize daha çok yakışırdı. Bu mutluluğu başkasıyla harcamanı istemem. Değerini bilmeyeceksin çünkü hiçbir zaman.
Sahi ne zaman göreceğim seni ? Yok, beni incitecek kadar yakınımda olmana izin vermeyeceğim. İkilimler arasında kaldım. Ve artık ne düşündüğümü anlayacak aklı başında biri değilim. Tüm bunlar senin eserin.
Bir kaldırım taşında, bir tabelada, bir sokak lambasında, bir ağacın yaprağında arayacağım seni.
Var olan sevgi saygıyla sınırlandırılmalı.
Karşılaşırsak bir gün tanımayalım birbirimizi ne olur. Her zaman gözlerimin önünde olan hayalini gerçeği kapladığında gözlerimi kapatacağım.