- Kategori
- Aşk - Evlilik
Eski bir sayfanın ucunda ataş olmaktansa...
Yalan değil...
Hala ellerimin buz kestiği, anılan sadece adın olduğunda bile...
Yada henüz kalbimde minik kelebeklerin uçuşuyor olduğu; sessizliği bölen o melodide duyduğum senin sesinden ezgilerse eğer...
Veya içimin acıması için, bir ara gözüme bir yerlerde ilişmenin yeter olduğu o letameli nekaat evresi vakitlerden geçtiğimi inkar edemem...
Tamam, sokağından her geçişimde dizlerimin titreyişine kayıtsız kalınamayacağını da, ortada...
Hadi bak, gecenin bir vaktinde gelen bir mesajda yada, aniden çalıveren telefonumda adını göreceğim diye heyecandan ölecek gibi olduğum da kabülüm.
Ancak tüm bunlara henüz değişmemişken; buna rağmen değişen bir şey var aslında...
Belki tek bir şey... ama bilenler bilir; söz konusu bensem eğer o tek şeyin ne kadar da kağle alınası olduğunu. Bak o da şu: "Elimden gelen ve yapılması gereken her şeyi yaptığıma artık inanıyor olduğum"...
Çünkü, bir şey varsa benim dayanamadığım o da; "acaba? "lardır aşkım.
Bir şey daha yapılabilir miydi?...
Belki de, bir de bu durum denenmeliydi...
Yada "bunu söyleseydim farklı olur muydu?" lardan; çok şükür ki, ben artık geçmişim.
"Bir aşkı var kılmak ve yaşatabilmek uğruna yapılabilecek ne varsa denenmeli "diyenlerdenim. Çünkü o gidişlerin ardısıra hala aklımda acabalarla kalırsam ben; o kalanların yüküyle yolumda yürüyemem.
Üzülürüm...
Ve o zaman; kalbinde o tamiri güç, en olmadı zaman alacak ve belki de umutsuzce için için nefes aldıkça kanayacak yaralarla yol almayı beceremem ben.
Bir deneme...
Bir şans daha...
belki bir kez daha alttan alma...
Bir defa daha koşulsuz ve özveriyle el uzatmaktan; o yüzden gocunmam, denerim defalarca da olsa ben.
Tamam da; yüreğinin sesini dinlemek uğruna, her "bir daha" demelerim yüreğimin tırmalanması için değildir bak bunu da iyi bilirim.
"Senin hayatında eski bir defterin sayfalarından birinin ucuna alel acele özensizce iliştirilmiş bir ataş gibi kalmak...bununla yetinebilmek; bana göre değil be can... "
"Ne yalan söyleyeyim; istediğimin bu olmadığı ve bununla yetinemeyeceğim gün gibi ortada işte benim."
Ve bu yüzden; açık olan o sayfada, hala adın yazılı da olsa; benden, "benden bu kadar" diyorum sana sonunda sonunda...kal sağlıcakla.
P.S: ÜSTÜ KALSIN..
Sevgi ve ışıkla,
Ayna
25.02.2008
Hala ellerimin buz kestiği, anılan sadece adın olduğunda bile...
Yada henüz kalbimde minik kelebeklerin uçuşuyor olduğu; sessizliği bölen o melodide duyduğum senin sesinden ezgilerse eğer...
Veya içimin acıması için, bir ara gözüme bir yerlerde ilişmenin yeter olduğu o letameli nekaat evresi vakitlerden geçtiğimi inkar edemem...
Tamam, sokağından her geçişimde dizlerimin titreyişine kayıtsız kalınamayacağını da, ortada...
Hadi bak, gecenin bir vaktinde gelen bir mesajda yada, aniden çalıveren telefonumda adını göreceğim diye heyecandan ölecek gibi olduğum da kabülüm.
Ancak tüm bunlara henüz değişmemişken; buna rağmen değişen bir şey var aslında...
Belki tek bir şey... ama bilenler bilir; söz konusu bensem eğer o tek şeyin ne kadar da kağle alınası olduğunu. Bak o da şu: "Elimden gelen ve yapılması gereken her şeyi yaptığıma artık inanıyor olduğum"...
Çünkü, bir şey varsa benim dayanamadığım o da; "acaba? "lardır aşkım.
Bir şey daha yapılabilir miydi?...
Belki de, bir de bu durum denenmeliydi...
Yada "bunu söyleseydim farklı olur muydu?" lardan; çok şükür ki, ben artık geçmişim.
"Bir aşkı var kılmak ve yaşatabilmek uğruna yapılabilecek ne varsa denenmeli "diyenlerdenim. Çünkü o gidişlerin ardısıra hala aklımda acabalarla kalırsam ben; o kalanların yüküyle yolumda yürüyemem.
Üzülürüm...
Ve o zaman; kalbinde o tamiri güç, en olmadı zaman alacak ve belki de umutsuzce için için nefes aldıkça kanayacak yaralarla yol almayı beceremem ben.
Bir deneme...
Bir şans daha...
belki bir kez daha alttan alma...
Bir defa daha koşulsuz ve özveriyle el uzatmaktan; o yüzden gocunmam, denerim defalarca da olsa ben.
Tamam da; yüreğinin sesini dinlemek uğruna, her "bir daha" demelerim yüreğimin tırmalanması için değildir bak bunu da iyi bilirim.
"Senin hayatında eski bir defterin sayfalarından birinin ucuna alel acele özensizce iliştirilmiş bir ataş gibi kalmak...bununla yetinebilmek; bana göre değil be can... "
"Ne yalan söyleyeyim; istediğimin bu olmadığı ve bununla yetinemeyeceğim gün gibi ortada işte benim."
Ve bu yüzden; açık olan o sayfada, hala adın yazılı da olsa; benden, "benden bu kadar" diyorum sana sonunda sonunda...kal sağlıcakla.
P.S: ÜSTÜ KALSIN..
Sevgi ve ışıkla,
Ayna
25.02.2008
- Toplam blog
- : 268
- : 1969
- Kayıt tarihi
- : 15.09.06
Var olan her oluş ve bozuluş hakkında gözlem, tahlil ve sonuca varma sürecindeki yolculuğumu, siz..