Eski dostlar

Dile kolay, tam otuzyedi yıl geçmiş. Aynı sıraları, aynı yolları, aynı hocaları, aynı yemekleri paylaşmışız çoğu kez. Benim çocukluk arkadaşım diyebildiğim lise arkadaşlarımla.

Ankara’ya gittiğim de teknolojinin yardımıyla buluştum onlarla. İnanılmaz keyifli ve heyecanlıydı.

Şero’nun saçlarına kırlar düşmüştü. Sigarayı bırakmış ve tam yirmi kilo almış. Zaten çok zayıftı iyi olmuş. Güzeller güzeli birde kız kapmış Gölcükten. Çok iyi anlaştık. Konuşma yarışı yaptık adeta.50li yaşları aştıktan sonra eskileri yeniden yaşamak gerçekten detoks etkisi yapıyor. Bir ara dikkat ettim, o eski günlerdeki gibi oluştu sohbetlerimiz.Şen, bol kahkahalı, hayat dolu. İlk aşklar, diğer kızların ve erkeklerin evlilikleri, çocukları.. Kimi Şero’nun deyimiyle atta gitmişti. Kiminin de çocuğu. Kah üzüldük, kah sevindik.Yaşamın içindeki sürpriz olumsuzluklar ve mutluluklardan hepimiz biraz da olsa payımızı almıştık. Bazı arkadaşlarımız Türkiye dışında yaşamlarını sürdürüyorlar.. Kimisi üç kez evlenmiş, kimisi iki.. Aralarında parti başkanı olanları bile var.

Hayat gerçekten çok enteresan. Herkesin kendine ait özel bir hikayesi var. Yaşanıyor ve bitiyor..

Teknoloji harika.. İnternet denilen büyük okyanus içinde keşfedilecek çok şey var. Bence benim en büyük eğlencem oldu. Milliyet blogda yazmakta öyle. Çok sık yazamıyorum. Ama gönlüm onunla..

Ben buradan sevgili asker arkadaşlarıma(!),

Şero’ya, Nazo’ya,

Sedat’a ve eşine, Vedia’ya, Bahar’a, Kaya’ya, Erdi’ye, Kamile’ye sonsuz sevgi ve selamlarımı gönderiyorum.