- Kategori
- Kültür - Sanat
Evet ben bir öykü hırsızıyım...
Hissedilmeyen, yaşanılmayan yazılmaz.
Yazılanlar iğne ucuyla kuyu kazmak gibidir.
Yazılarda değerli varlıklarımızdandır.
Onları adeta beynimizden cımbızla çekip almışızdır.
Uğruna aç kalmış, uykusuz kalmışızdır.
Bütün bunlarla birlikte gelen eziyetlerini yaşamışızdır.
Anlayacağınız kolay iş değildir yazmak.
Kendimiz yazmışız yazdıklarımızı paylaşmak istemişizdir.
Fakat bir de öykü var. Hani şu öyküler var ya.
Komşunun bahçesinden geçenken gördüğünüz olgun iri meyveler gibidir.
Alsanız olmaz almasanız olmaz.
Haber de veremiyorsunuz.
Gözünüz kalıyor.
Uykularınız harap oluyor.
Sonunda bir tane almaya karar veriyorsunuz. Kendi adına alan namerttir diyerek de geçerli bir mazeret buluyorsunuz. Güzeldi, anlamlıydı, etkilenmiştim diyerek.
Başkalarının da okuyup öğrenmesini isteyerek.
Nasıl diyeyim işte. Acınızı sevincinizi paylaşmaya duyduğunuz ihtiyaç gibi işte. Orda kendinizden bir şeyler buluyorsunuz. Bir şeyler katmak istiyorsunuz. Sonunda öyküyü alıp kendi satırlarınızın arasına katıyorsunuz.
Meyveyi alıp da kendi bahçenize dikmek gibi.
Büyüsün de bol meyveler versin diye…
Fakat yüreğinizde tatlı olduğu kadar garip bir acılık hissediyorsunuz.
Kendinize ait olmayan olmayan bir malı almış olma hissine kapılıyorsunuz.
Kendinizi affedemiyorsunuz.
Tarifi imkânsız acı- tatlı kederler içerisinde kalıyorsunuz.
Sonra kalkıp kendinize teselli vermeye çalışıyorsunuz.
Öykü artık anonim olmuştu. Öykü yazarı zaten bunu insanlar okusun diye yazmamış mıydı?
Öykü bizim hayatımızı anlatıyor. Hayatımızdan alıntı değil mi? Ha o yazmış ha bir başkası olsun ne fark eder?
Hem bir ben mi almışım şimdiye kadar. Birçok yerde karşılaştım ben bu öykülerle…
Ne olursa olsun yine de dinmiyor içinizdeki o ince sızı.
Suçluluk duygusu bir yerinizde öbekleniyor.
Sonunda haykırıyorsunuz.
-Evet, ben bir hırsızım, hem de öykü hırsızı.
Kusura bakmayın fakat,
Onu sizinle paylaşmak, kılına bile dokunmadan korumak için çalmıştım.
Yazılarımın içerisine bir gül gibi eklemek istemiştim.
Ben alsam bile bakın aldığım yerde aynısı tıpkısı yine duruyor ...Diyorsunuz.
Ve ben de öyle diyorum.
Ha sakın ola ki öyküleri karıştırıp kurcalamayın.
Noktasına, virgülüne dokunmayın. İşte bu canilik olur.
Öykülerin büyük değer verdiğim yazarlarına saygı ve hürmetle.
- Toplam blog
- : 574
- : 922
- Kayıt tarihi
- : 09.08.06
Samsun Yazarlar Derneği (Kurucu) Başkanı. 12 kitabı neşredildi. Türk Güreşinin Sembol ismi Yaşar ..