Fenerbahçe'nin en büyük rakibi kenarda oturan yaşlı adam!

Gösterişli bir Hacettepe maçı sonrasında Fenerbahçe'nin Ankara'da sıkıntı yaşayacağı dahası karşısında dirençli bir Gençlerbirliği bulacağını hemen herkes bekliyordu.

Evet, Gençlerbirliği'nin özeti bu sadece; dirençli bir takım.

Fenerbahçe bol pasa dayalı oyununu artık oturttu. Ancak zaman zaman aksıyor. Burada kuşkusuz futbolcuların pas seçimlerinde yaptıkları hatalar ön plana çıkıyor. Deniz çok fazla hata yaptı. Üstelik bu hatalar oyun gereği değil, futbolcunun kendi şahsi beceriksizliğinden kaynaklanıyordu.

Fenerbahçe'nin bu maçtaki sıkıntılarından biri de gol ortası... Topu ceza alanı çevresinde iyi dolaştırıp, tek pasa dayalı, rakibi oyundan düşürmelerine rağmen son ortayı, gol pasını yapamamaları ilk yarıyı geride bitirmelerinin, gol bulamamalarını nedenlerinden bir diğeriydi.

Koray Avcı'nın tılsımı...

Futbolun tılsımı içinde bazı futbolcuların bazı takımlara karşı şansı olduğuna ara sıra rastlarız. Örneğin, Rıza Çalımbay'ın Fenerbahçe karşısında böyle bir sihri var. Şimdi buna bir de Koray Avcı eklenecek gibi görünüyor. Koray'ın Fenerbahçe maçlarını farklı oynadığına şüphe yok. Başiktaş'ta da öyledi; 4-3'lük unutulmaz maç Fenerbahçe adına duble tılsımdı; bugün Gençlerbirliği forması altında şanslını kullandığını gözlemliyoruz.

<ımg title="Gençlerbirliği-Fenerbahçe" src="http://www.htspor.com/2009/02/21/galeri/129928/17_k.jpg" border="0">

Kafası sürekli yerde olduğu için sahada ne olup bittiğini görmüyor, ilgili olup olmadığını da bilmiyoruz.

Aragones!

Fenerbahçe'nin bir rakibi de kenarda oturan yaşlı adam!

İlk yarı dedik ki; golün "ortası" yok. Bu kenarların çalışmadığı anlamına geliyordu; bir başka açıdan da Gençlerbirliği ceza sahasına isabetli orta yapılmadığı söylenebilirdi.

Bunu görmek için elbette yıllarca futbolun içinde Aragones gibi olmak gerekmiyor. Ama Aragones de bunu teşhis etti ve ne yaptı, kenarda oynayan iki adamı, Uğur ve Deivid'i kenara alıp, yerine taze kuvvet; Gökhan ile Wederson'u soktu.

Tam bir fiyasko!

Çünkü aksayanlar çıkanlar değil; Fenerbahçe'nin orta göbeğinde oynayan Deniz ve Emre idi. Deniz isabetli tek bir pas yapamadığı gibi, Emre de bütün iyi niyetine rağmen kalabalık Gençlerbirliği orta alanının içinde kayboldu. Böylece top bu alanda sürekli Gençlerbirliği oyuncularında kaldı.

Sonra Aragones, Deniz'in o insanı çileden çıkaran futboluna müdahale etti. Onu çıkardı, Kazım'ı soktu. Böylece Gençlerbirliği'ne orta sahayı komple teslim etti.

Deniz çıktıktan sonra Fenerbahçe'nin göbeğini kapatan adam kalmadı. Emre, Deniz'den sonra tamamen kayboldu. Gençlerbirliği dalga gelmeye başladı. Hani dilim varmıyor ama söyleyeceğim, Fenerbahçe'yi futbolun ilahları korudu.

Aragones'in takıma müdahalesiyle Fenerbahçe'nin maçı kazanma şansı da kalmamış oldu.

Peki bu maç nasıl dönebilirdi?

Bir kere Deivid kesinlikle oyunda kalmalıydı. Deniz kenara alınıp, boşalttığı bölgeye Deivid koyulabilirdi. Deivid ile Emre birbirlerine yakın oynayarak Deniz'in beceriksizliğinden kaynaklanan tek pasa dayalı orta saha geçişini yeniden Fenerbahçe'ye getirebilirdi. Uğur'un çıkıp çıkmaması, yerine giredecek oyuncuyla ilgilidir. Wederson, uğur'un alternatifi olamıyor. Bir kere orta yapmasını bilmiyor. Futbolda artık şişirme orta diye bir şey yok. Topa momentum vermediniz mi, onun asist olma şansı da kalmıyor. O zaman herşeye rağmen Uğur'a tahammül etmek gerekiyor.

Yedek kulübesinin bu hali de yönetimin eseridir, elbette.

Bu sezon ilkler yaşanıyor, Fenerbahçe'de. Şu bir gerçek ki yıllardır ilk kez futbolcular "bence" sorumlulukta ön planda değiller.

Fenerbahçe'nin beş yılda üzerine teker teker koyarak Şampiyonlar liginde çeyrek finale çıkartan ideal oyun sistemini bu İspanyol adam imha etmek üzere. Fenerbahçe yönetimi de bunun adına istikrar diyor.

Ben son on senedir ilk defa bu kadar teknik adam konuşuyorum.

Bu adamı Türkiye'den teneke bağlayarak gönderecekler; İspanya'da adı ölümsüzleştirilecekmiş. Gülmekten başka elimden bir şey gelmiyor.

Aragones'in Gençlerbirliği'ne armağanı hayırlı olsun.

Uzay Gökerman