- Kategori
- Şiir
Filistin kuşu

Uçmuyor, Filistin kuşu. Ta bin dokuz yüz kırk sekizden beri. Bir şerit boyunca, esir kafesinde. Kırılmış kanadı. Gasp edilmiş, uçacağı gökyüzü çok görülmüş ona. Bir nefes almak dahi lüks olmuş. Her yan toz bulutu. Sıradan bombalar, dahi sıradanlaşmış. Kuş, sarmış civcivini gözyaşını içine atmış. Parlak gözler sönmüş, çocukların tebessümünü korku ve panik örmüş.
Yazık değil mi?
Vurmayın kuşları, yetim bırakmayın civcivleri. Sapan ve silah yerine kalem tutsun elleri.
Döksün haykıramadığı gerçekleri kâğıda, döksün bir şans verin ona. Şans verin ki bulsun kendini, tercüman olsun halkına. O sessiz dağ patlasın, dönüşsün volkana. Barışa hasret yüzlere değsin güller. Bahar gelsin, açsın çiçekler. Dağılsın kara bulutlar, doğsun güneş.
Hepimiz insanız, hepimiz kardeş