- Kategori
- Şiir
Firavun Adam
Bir beldenin kenar mahallesinde doğmuştu.
Ailesi tarım işleriyle de uğraşıyordu
Bir işçinin çocuğuydu, zor şartlarda okudu
Kamuda mevki sahibi oldu, sonra emekli
Kendiişini kurdu, işleri iyi gitti, mal mülk iyi
Kırk yıl önce tartışmışlar eniştesiyle
Böyle başlamış bitmeyen dargınlık
Abla ve yeğenlerle de kesmiş irtibatını
Memur emeklisi ile enişte aynı şehirde
Bir kız çocuğu oldu, halen evli
Eniştenin dört kız çocuğu oldu
Okudular,evlenen oldu, biri de bekar
Kırk yılda yeğenlere ne bir fitre ne bir yardım var
Vicdanım sızladı duyunca bu durumu
Nasır bağlamış bir vicdan ne kötü
Ne denir böylelerine Firavun mu?
Düzce
İsmail Kaya 18.02.2021