- Kategori
- Ben Bildiriyorum
Fiziksel engelli olmak

Günlerden pazartesi 30 Mart. Karaelmas Ünüversitesi uygulama araştırma hastanesinin kantinindeyim.
Tahlil sonuçlarını bekliyorum öğleden sonra çıkacak.
Vakit geçmek bilmiyor, canım sıkılıyor, gazete okudum, akşam geç yatmıştım uykuzuzluk çöktü gözlerime, yatak olsa hemen uyuyacağım.
Boş gözlerle etrafa bakınırken, tekerlekli sandalyede oturan, iki ayağı dizinden kesilmiş, 30 lu yaşlarında, bir adamla göz göze geldim.
Gözlerim açıldı birden !
Acıdım adama, utanmasam soracağım ne oldu bacaklarına diye.
Gözlerim onun üstünde ama fark ettirmemek istiyorum, bakışlarımı kaçırıyorum
çay istedi kasiyerden, o da çay ocağına seslendi getirdiler çayını, başladı yudumlamaya.
Dudaklarında gülümseme, gözleri ışıl ışıl.
Engelliler bir nedenle engelli oluyor ama bizler onların önüne bir engel daha koyuyoruz.
Bir engelleri bin engel oluveriyor.
Bir engelli var karşımda evet tekerlekli sandalyede oturuyor, elleri ile çeviriyor tekerlekleri ama ulaşamadı çay ocağına, turnike vardı arada.
İki yudum daha çekti çayından, başladı elleri ile tekerlekleri çevirmeye, koşar gibi hızla çıktı dışarıya bir mesaj verdi üstündeki gözlere.
Ben engelli değilim, sizler engel koymazsanız yoluma yürürüm ayaklarım yere basmasa da.
İki basamak çıkamam ama bir rampa koyarsanız kaldırıma çıkarım, ayaklarım basmasada, asansör koyarsanız binalara çıkarım gökdelene bile, ayaklarım olmasada.
Ben engelli değilim yeterki siz engel koymayın bana dedi, tüm insanlara.
Çevremizi kendimize göre inşa etmeyelim. Geniş düşünelim, ileriyi görelim, bana olmaz demeden bir gün bizim de başımıza gelebilir diyelim.
Sağlıklı kalın.