- Kategori
- Şiir
Geç kaldın

Durup durup can çekiştim türlü türlü öldüm ben
Sok kınına hançerini öldürmeye geç kaldın
Kâh ağladım bed bahtıma kâh halime güldüm ben
Koy cebine ihsanını güldürmeye geç kaldın
Çektim suçum bedelini cezam doldu sayende
Ne koyuna hasretim var ne kurttan korku bende
Bana öyle zahmet edip uğrama her mevsimde
Yapraklarım tazelendi soldurmaya geç kaldın
Çehremdeki tebessümü tamahmı ettin heyhat
Gülüşlerim filizlendi kurudu eski feryat
Döşeğimden ölüm geçti bu son demim nekâhat
Beyhudedir bu taarruz saldırmaya geç kaldın
Ben feragat ediyorum bu kepaze marazdan
Sen hercai ben gamzede gönül usandı nazdan
Aşk gövdesi yaralandı yere düşer birazdan
Yerde kalsın şerefiyle kaldırmaya geç kaldın.
Sen hücrenin tavanında ayla yıldız aradın
Sağın solun iki duvar yürüde bak kaç adım
Ben göklere talib oldum güneşi ısmarladım
O aklını başa devşir çıldırdırmaya geç kaldın.
AYNACI