- Kategori
- Gündelik Yaşam
Geçmiş.. Bitmiş..

Biy ağasta biy tıytıy..
Tekerlemeler dolanırdı dilimize şimdiki öfke sözcüklerinin yerine..
Gülümserdik ufacık şeylere..
Özlüyor insan çocukluğunu.. Gamsızlığını.. Dertsiz tasasız şahane dünyasını..
Ağlayarak eve geldiği günleri bile özlüyor insan.. Belki yine ağlayarak geliyoruz evimize. Ama ne salıncaktan düştüğümüz için ağlıyoruz bu defa ne de bir oyuncak sebep göz yaşlarımıza..
Özlüyor işte insan .. Saf arkadaşlıklarını, paylaştığı çikolatayı..
Leplebi tozu vardı.. Anneler babalar kızardı. Gizlice alırdık.. Toplanıp hırsızlık yapardık. Ama ne hırsızlık.. Sakız çalardık. Kimimiz günah diye çiğnemezdi sonra.. Sonra.. Çalmak demişken.. Kapıları da çalardık.. Çalar çalar sonra da kaçardık.. Kahkahalarla kaçardık.. O kaçışlarda ne gaziler verdik.. Yakalananlar olurdu.. Kimisi tektek verirdi adımızı okul müdürüne.. 'ispitçi' kalırdı sonra adları günlerce..
Kötü kalpli değildik ama çok dalga geçerdik.. aşık olanlarla dalga geçerdik.. 'Ahmet Ayşeyi seviyooooo..' Ahmetle Ayşe utanır kızardı.. Severler miydi acaba gerçekten birbirlerini? Üzülürler miydi dalga geçiyoruz diye acaba? Bilmem ki.. Bilemem de bundan sonra.. Ama Ahmet Ayşe'ye dondurma ısmarlardı.. Kıskanırdık..
Saklanbac oynardık ve bundan heyecan duyardık.. İp atlardık eteklerimiz uçuşa uçuşa.. Ha bir de seksek vardı.. Ne mızıkcılar çıkardı bu oyunda.. Dansa davet oynardık bir de utana sıkıla.. kim kimi beğeniyor belli olurdu hemen.. sonra yine dalga geçerdik.. Bisikletten düşerdik, birisi görürse eğer canımız acısa da gülerdik.. Gözlerimiz dolu dolu canımız yana yana gülerdik.. ne çok sebep vardı gülmeye..
Geçmişi hatırlamayı seviyor insan..Özlüyor işte insan çocukluğunu.. Diline takılan tekerlemeleri biy agasta biy tıytıy diyip kahkahalarla gülmeyi...