Geçmiş zaman olur ki... / Anılar / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Şubat '11

 
Kategori
Anılar
 

Geçmiş zaman olur ki...

Geçmiş zaman olur ki...
 

Bütün Dünya Dergisi - 1952


 

Babam rahmetli, tam bir kitap kurduydu.  

Kaybedeli yirmi iki sene oldu. Mekânı cennet olsun.  

Hafızamda babamla ilgili kalan en önemli anılar, kitaplarla, dergilerle ilgili.  

Sayesinde her hafta eve 4-5 kitap girerdi. Günlük gazetelerin ise tamamını okumadan içi rahat etmezdi. Tüm çıkan gazeteleri alıp eve getirirdi, annemin tüm söylenmelerine rağmen, vazgeçmedi bu huyundan!  

O dönemde, yani ben küçük bir çocukken kitapevleri yoktu ve gazete bayilerinde kitap satılırdı.  

Rahmetli babam kendisini sıkı sıkı tembihlediği için, gazeteci Mehmet amcanın ilk işi yeni çıkan tüm kitapları bize göndermek olurdu. Daha çok korku, gerilim, polisiye ve macera romanlarıydı bunlar.  

Rahmetli babacığımın bir diğer özelliği de, arşivleme konusundaki titizliği ve yeteneğiydi.  

Tüm kitaplarını salondaki kütüphanede, alfabetik sırayla saklardı. (O zamanlar buna hiçbir anlam veremez ve saçma görürdüm, ancak şu an benim de bir kitap arşivim var. Babam haklıymış, çok gerekli !)  

Babam henüz bir çocukken, o dönemde çıkan tüm dergileri ciltlettirmiş ve gözü gibi saklar, bakardı. 1940’lı yıllara ait, Ses, Hayat, Bütün Dünya, Akbaba (Mizah dergisi) senelik ciltli halleriyle, o dönemlerde hiç ilgimi çekmezdi. Bazen Hayat veya Ses Dergilerini, yabancı film yıldızlarının resimlerine bakmak için karıştırırdım.  

Vasiyet ederdi hep, “ben bir gün ölürsem, kitap ve dergi arşivlerimi sakın atmayın” derdi.  

Yıllar geçti ve babam hakkın rahmetine kavuştu.  

Babamın vefatından sonra taşındığımız ev küçük olduğu için, kitapların büyük bir bölümünü elden çıkartmak zorunda kaldık. Bizim sayabildiğimiz beş bin kitap vardı.  

Klasikler, ansiklopediler (o dönem çok meşhurdu – Ana Britannica, Meydan Larousse) ciltli dergiler ve diğer bazı önemli gördüğümüz bine yakın kitabı alıkoyarak, kalanını elden çıkartmak zorunda kaldık.  

Babamın arşivi ailemiz ve benim için çok önemli.  

Ondan bize kalan yegâne hatıra. Kitapların, dergilerin her sayfasında onun parmak izleri, bazen düştüğü küçük notlar var. Her bir sayfadan babama ait bir anı buluyorum.  

Arşivden birçok kitabı okudum. Ancak babamın çocukluk dönemlerine ait, o eski dergiler tam anlamıyla bir nostalji.  

Özellikle 1948 – 1950 yıllarına ait Bütün Dünya dergilerine hayranım.  

Aslında bu yazım 1940’lı yıllarda, Bütün Dünya dergilerinde çıkan reklamlarla ilgili olacaktı ancak giriş o kadar uzadı ki, sonraki yazıda bahsedeceğim bu konudan.  

Şimdilik bu kadar : )  

Saygılar,  

 
Toplam blog
: 563
: 8587
Kayıt tarihi
: 30.03.10
 
 

Kişisel gelişim uzmanıyım. Yaşam Koçu, İlişki Koçu, NLP Uzmanı ve Eğitmeni, Kuantum Yaşam Koç..