- Kategori
- Anılar
Geçmişi hatırlamak
Birçoğumuzun içinde, yaşanan günleri, saatleri kaydetme güdüsü vardır.
Kimimiz günlük tutar, kimimiz fotograf çeker. Kimimiz ise duygularını resime, notalara döker. Amaç yaşadıklarımızı geleceğe iletmektir, bir anlamda ölümsüzleştirmedir.
Sevgili okurlar, bu blog köşesine sizce niçin yazıyoruz?
Bendeniz, yaklaşık yirmi senedir gazetelerde beğendiğim bazı yazıları kesip biriktiriyorum. Birçok kişiye göre çılgınlık, ama unutmamamız için, bugün bazı durumlarda dönüp okumamız için güzel bir alışkanlık diye düşünüyorum. Rahmetli olmuş birçok köşe yazarını tekrar hatırlamak güzel değil mi? Her ne kadar bizim hanım kızsa da alışkanlık devam edecek. Kızlarım da benim gibi düşünürse ileride çok güzel bir arşiv oluşacak. Kesip, sakladıklarımdan bazılarını zaman zaman bu sayfada sizinle paylaşmak istiyorum.
İlk örnek biraz felsefi, 2000 yılından:
İnsanoğlu bir gün virgülü kaybetti; bütün söyledikleri birbirine karıştı. Noktayı kaybettti; düşünceleri uzayıp gitti, ayıramadı onları. Ünlem işaretini kaybetti bir gün de; sevincini, öfkesini, tüm duygularını yitirdi.
Soru işaretini kaybettiği gün de soru sormayı unuttu. İki noktayı kaybetti bir başka gün; hiç bir açıklama yapamaz hale geldi.
Yaşamının sonuna geldiğinde elinde yalnızca tırnak işareti kalmıştı; "İçinde de başkalarının düşünceleri vardı yalnızca"
Tekrar görüşmek üzere...
- Toplam blog
- : 487
- : 1730
- Kayıt tarihi
- : 01.04.07
1965 İstanbul doğumluyum. İTÜ Elektrik mühendisliğinden mezun oldum. Özel sektörde Kalite Bölümünde..
