- Kategori
- Şiir
Gel....

Gel....
Nefesin nefesimde kaldı,
Yüreğimde yüreğin,
Yüzün kapılar ardından gözlüyor gözlerimi,
Ellerinin dokunduğu yer tutuşuyor yokluğunda,
Sensizliğe uyanan gözlerim siluetini yerleştiriyor boş duvarlarıma,
Güneşe bile daha rahat bakabiliyor gözlerim, senin gözlerine bakamazken,
Sen;
Gel, güneşim ol,
Gel, günüm ol,
Gel, benimle ol,
Gel, sen gel ki sevdaya uyansın gözlerimiz seninle,
Gel ki bitsin bu karanlık, ufkumda göremediğim aydınlığım sen ol…