Gel yaşa şu hayatı

Fazla üzülme! Hayat dediğin nedir ki?

Dün, bugün ve yarın… Anlayacağın üç günlük dünya işte… Sen olmadan ne önemi var ki? 

Kaldır başını, dik dur, omuzların düşmesin. Şu akan suyun sesini dinle. Yağmurda sırılsıklam ıslanmasını bil. Rüzgâra tut saçlarını. Güneşe doğru yüzünü dön. Derin bir uyku çek. Sabaha sevdiğinin koynunda uyan. Nostalji yap, yürü o eskiden oturduğun sokaklarda… Şiirler oku sevdiğinin kulağına. Ya da yalnızlığına bir şiir yaz..

Gökyüzüne sür beyaz atını. Yelkenler aç mavi sulara. Kadehler tüket aşk masasında. Tüm sıkıntılarını at, tutma içinde yıllarca. Zaman seni yaşlandırmasın. Sıyrıl tüm kimliklerinden, doğrularından, içine hapsolduğun hayattan... Hafifle hafifleyebildiğin kadar ve uç uçabildiğin kadar yükseklere..

Gel yaşa şu hayatı doyasıya. Boş ver anlamsız kuralları. Sen olmadan senin dışında yazılanları ve sana dayatılanları unut gitsin. Sıyrıl üzerindeki dar elbiselerden. Gevşe biraz, gevşemeyi öğren. Boş vermeyi öğren ağlamak yerine. Hatta gülmeyi dene ve kahkalar at tüm ağlayanlara... Delice sev delilik yapmadan… Bir başka davran kendine. Dünü yaşamış, bugün misafir, yarının yokmuş gibi…