- Kategori
- Şiir
Gelincik Yazar, Rüzgâr Bozar
Dil yarası söyleyenleri yaralamadı dinleyenleri yaraladığı kadar
Tatlı dil bir türlü yerini tutamadı, doğruluğun yerini,
Şeytanın silahı da oldu kobrayı buldu zehir akıttı tatlı çatalı değil
Hiç kimse çekmedi ondan, düşmanına rahmet okuttu katil
Söylediğinin cezasını çekmek az şey mi?
Dilsiz şeytan belki daha adil
Hangisi katil, hangisi adil?
İyilik yaptım sanıp da karşılık bekleyen bilmez mi ki bir tür bir yatırımcıdır
Dua gibi esasen,
Çıkar bekleme
Çıkmazsa ne çıkar?
Çıkıp gidene dek bekledi gafil
Türüne türlü roller veren bir sahtekârdan da öte en has ve vakar
Rol yaptığını anlayanlara ayrı güzel, anlamayanlara başka güzel.
Aktörlere taş çıkartırcasına bir ömür o role bürünmek az şey mi?
Rolünü oynayan ayrı güzel, role soyunan ayrıca güzel.
İnanan kurtuluyor, inanmayan da kurtuluyor
Giden de kurtuluyor kalan da
Ne güzel bir dünya..
Topraklar yaprakla buluşuyor her sonbahar
İlkbaharda buluşmak üzere ağaca veda ediliyor.
Yine bahar geliyor, ilkbahar
Kimileri ekilmiş yine geri gelecek
Kimileri gitti başka şekle girdi
Yaprak girdi, ot çıktı,
Bakır girdi,
Toprakla kimyadan haberin var
Orada bir tarih yatar
Rüzgâr okur, gelincik yazar...