09 Ekim '12
- Kategori
- Siyaset
Genç seçmen
Siyaset ve gençlik denilince aklıma 80'ler geliyor. Sağ - sol olaylarının en kanlı zamanları. Ekonomik bunalımların yaşandığı, temel tüketim mallarının saklandığı, hergün kardeşin kardeşi kovaladığı zamanlar. Bunlar sadece aklıma geliyor. Gözümün önüne gelmiyor. Gelmesi imkansız 90 'lıyım .
Şimdi ki zamanı yaşıyorum. Tüketim mallarının bol olduğu, sağ - sol olaylarının şiddetli olmadığı zamanları yaşıyorum. Yaşıyoruz. Ama sormadan da edemiyorum kendime; o zaman mı vatan sevgisi vardı?
Her iki taraftan alıyorum ele konuları. O zamanlarda kan ile sert mücadeleler var'mış. Ülkenin belli bir yere gelmesi için canlarını ortaya koyuyorlar'mış. " Ülke için ölmek " bu olsa gerek. Peki şimdi nedir durum; kan gövdeyi götürmüyor. Herşey daha medeni şekilde çözülmeye başlandı. Sağ - sol olayları sadece bazı üniversitelerde var. Buna sevinmeli miyim bilmiyorum . Oradan bakınca kan isteyen biri mi duruyorum ne dersiniz ?
Yoksa vatan için risk alıp, birşeyler yapmaya kalkanlar lider sıkıntısı mı çekiyor? Lider sıkıntısı evet. Asıl üstünde durmak istediğim konu.
Ben lider sıkıntısı çekiyorum arkadaşım. Sağcı solcu olayına girmek istemiyorum liderlik konusunda ( ki saçma sapan bir gruplaşma bence ). Açık konuşmak gerekirse ne Sayın Erdoğan ne Sayın Kılıçdaroğlu ne de Sayın Bahçeli liderlik vazifesini yapamıyorlar. E birisi iktidar birisi anamuhalefet partisi liderleri . Lider olmasalar buralarda olurlar mı? Olmazlar tabi. Sayın Erdoğan'a "Liderim" desem , bu kişi Apo'ya "Sayın" dedi. Barzani'yi alkışlattı. PKK'lıları çiçeklerle karşılattı. Nasıl derim benim liderim. Sayın Kılıçdaroğlu; muhalefetin sadece konusma yapıldığı , ter teklifin karşısında durulup iktidarın en üst seviyesine çıkması konusunda yardım etmediği biri. Evet evet ters söylemedim. Sen muhalefetlik yapacaksın ki iktidardaki olan senin sert duruşunla hatalarını anlasın iyiye gitmek için elinden geleni yapsın. Yok. Kimse yok lider vasfına sahip. Olanlar da ya öldürülüyor ya da çıkmıyor sahneye.
Bizlerde siyasette soğuyoruz. Bunları göre göre bile bile nasıl girilir siyasete. Lider kişi onlarca yıl olmuş koltuk sevdasında amacı yok. Bende koltuk sevdalısı olayım. Bu mu ülkenin hayrı? Vatan uğrunda gerekiyorsa ölmektir. Evet ama ölmeden de vatan diyebiliriz sanırım .Ne zaman peki? Ta ki liderler değişip asıl lider gömleğini üstüne giyip çıkacak doğru insanlar zamanı . Ama o zaman şimdi değil. Uğrunda ölmek ise vatan buyrun hepbirlikte cenaze namazına desek bile gelmez liderler.