- Kategori
- İlişkiler
Gidenlere çoktan yol verdin sen!

Resim: Milliyet fotogaleri.
Kelimeler yetmez bazen, yaşadıklarını anlatmaya. İçinde fırtınalar kopar ama susarsın. Çünkü bilirsin anlatmakla dinmez o fırtınalar. Yüreğinde kopan tufanda umutlarını götüren sular kıyılara vurur. Ve o suların her kıyıya vuruşunda haykırmak istersin. Sesini duyurmak istersin. Fakat yapmazsın bunu, haykırmazsın. Çünkü haykırsan da kendini anlatamayacağını, sesini duyuramayacağını bilirsin. Çünkü denemişsindir daha önce de, haykırmışsındır... Fakat kendi sesini ancak kendin duymuşsundur.
O yüzden gerek yoktur bu olayı bir kez daha tecrübe etmeye... Çünkü tecrübelisindir terk edilmekte, tecrübelisindir yalnız ağlamak ve yalnız gülmekte, tecrübelisindir gidene dön dememekte... Gidenlerse kararlıdır sana dönmemekte, onlar tecrübelidir seni görmemekte, onlar tecrübelidir seni sevmemekte. Fakat onların bu tecrübeleri bir işe yaramaz. Çünkü kaybolan sensindir, olmayan sensindir aslında hayatlarında...
Fakat senin tecrübelerin her zaman işe yarar. Terk edilmeye alışmak, yalnız ağlamayı ve yalnız gülmeyi başarmak öyle her babayiğidin harcı değildir. Bırak seni terk edenler senden uzakta olsunlar. Bırak seni sevmeyenler senden ayrı kalsınlar. Sen onları bırak ki sensizliğin ne demek olduğunu anlasınlar.
Anlamazlar deme... Mutlaka anlarlar. Ama anlasalar da, belki yine dönmezler, belki yine sevmezler. Çünkü onlar sensiz olmanın ne büyük kayıp olduğunu anladıklarında, sen çoktan onlar olmadan yaşamaya alışmışsındır. Sen onlar olmadan yaşamışsındır acılarını, sen onlar olmadan kurmuşsundur hayatını, sen ne ölüm tehlikeleri atlatmışsındır, sen ne kurtlar sofrasında kurtları tek başına alt etmişsindir, sen ne kurşunlara göğüs germişsindir, sen nelerle savaşmışsındır tek başına ve ne zaferler kazanmışsındır onlarsız.
İşte sen busun. Hayatla tek başına savaşanlardansın. Yalnızsın... Fakat vicdansız değilsin. Hiçbir zaman da olma zaten... Bırak onların gururu senin vicdanın karşısında eğilsin. Ya da bırak gururları vicdanının altında ezilsin...