Gidiyorum

Meçhule giden

Nafile bir insanım

Hayatım ise beyhude

Bunların hiçbirisi belki de gerçek değil

Ancak anlam katıp yaşamıma

Yaşıyorum

Hafif bir taş gibi suya düşüp

Şıp diye ses çıkarıyorum

Ya da kuyuya düşüp

Upuzun bir sessizlik yaratıyorum

Sana sesimle şarkı söyleyebilirsem

Sessizliğimle aşk yaşatabilirim

Ey meçhul olan ben

Sana mahçup muyum ki gözlerimi kaçırıyorum

Oysa her halin nice güzel bana

Sürdüğün rimelle belirginleşen o ceylani gözler

O yılani vücudundaki kıvraklık

Ve bazen sokacak kadar tıslayabiliyorsun

Ve ben kurbağa olsam da seni öpsem diye

Boşuna bekleme

Çünkü ne sen prensessin

Ne de ben prens

Ancak

Nar ağaçları altında

Ağzından kan akan bir vampir misali

Açım sana

Mahsun bir mahçubiyetim var

Tıpkı yenilmemiş bir

Şöbiyet misaliyim

Aslında şekerim demini almış tatlımda

Sahipsiz gibi dursamda

Sahibim var benim

BENİM

Aşkım, sana beyaz bir güvercin uçursam

Haberlerimi alır mısın

Eski bazı eşyalarımdan bohça yapıp göndersem

İçinden seçer misin ten kokumu

Aşk böyledir

En saçma sapanı sever

Seni gülsuyunda bekletmek

Ve yeterince yumuşayınca yemek istiyorum

Böylelikle ikimiz

Tam bütün bir biz olacağız

Meçhule giden

Nafile bir insanım

Hayatım ise beyhude

Bunların hiçbirisi belki de gerçek değil