- Kategori
- Şiir
Gölge Savaşçılar
Gölgelere bakıyorum, gölgeler var
ışığa bakamıyorum, gözlerim kamaşıyor
göremiyorum.
Aynı gölgeler takip ediyor, aynı gölgeleri
yaprakların sesi rüzgârla, gölgeler ışıkla var oluyor,
gece olunca ışık gidiyor ve karanlığa gömülüyor
dünya, dünyalar.
Aynı şeylerin aynı şekilde gölgeleri var,
ara sıra kavga eder, barışırlar
bedenler bir olur, kavuşurlar
karanlıkta bir anda yok olurlar
Işığı anlamayanlar,
gölgelere karışır,
gölgelere savaş açarlar, kazanmazlar.
Varlıklarının nedeni, kendi olmayanlar,
sorumluluk duymazlar,
onlar "gölge savaşçılar"
duymazlar.
Işık geldi, geldi gölgeler
Akşam olunca yapay bölgelerdeler