Görülmedikçe değer(in&siz)im

Sonra  dedi ve durakladı,

Nerede kalmıştık?

Bir sür(e&ü) sessizlik oldu, hatırladı.

......

Kümülüsteydim. Kümülüsdür kandıran.

Uçurduğu yerdedir son, anlamıştım yerçekimi uzağından. 

(Dünyanın dışı  eksi iki yüz yetmiş derece)

Üşümeyi öğrendim ondan ,yangınımla titrerken.

Sarmadı.

Güneşle aynı karanlığı paylaşıyorduk oysa o boşlukta.

Yetmedi güneşin gücü o boşluğu ısıtmaya.

Ben dünyadan, güneş benden uzak seslendik atmosfere.

Yerçekimi çeksin bizi, çeksin en dibe…

Nevin Kurular

(Kısa öykü)