- Kategori
- Deneme
Gücü kadar
Küçükçekmece-Osmaniye arası 30-40 dakika...
Evden çıkıp soluğu Veliefendi de alırsın...
Tanıdıkları görürsün; farklı atları söylerler,
konuşulanları duyarsın yine farklı,
padokta atları izlersin kafan iyice karışır.
Tekrar elindeki bültene bakarsın, kimi atın karşısına
"ekürisine yardımcı olur...", kimi ata "tabeleda yer arayacak...",
kiminde de en çok hoşuna giden, mantığına yatan"GÜCÜ KADAR KOŞAR..."yazar.
Kafa karışıklığın gider, zaten hayat, seçme ve seçilmeüzerine kurulmamış mı?
Bazen "seçen", bazen de seçilen olursun?
Öyleyse kendi seçimlerimizden niye pişman olalım?
Kötü olan seçeneklerin çok az ya da hiç olmaması...
Kendime bir bilanço çıkaracak olursam;yaptıklarımdan pişman olmadım,
yapamadıklarımdan da(insanlar da gücü kadar koşar)...
Ancak, hayata dair şunu da düşünmeden de duramam...
" GÜNÜN BİRİNDE HAYATA VE OLAYLARA DAİR YAPTIĞIM YA DA YAPAMADIĞIM
DEĞİL DE , YAPMADIĞIM DAVRANIŞLARDAN DOLAYI PİŞMAN OLMAMAK..."