Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

30 Kasım '06

 
Kategori
Ben Bildiriyorum
Okunma Sayısı
653
 

Güle güle Cano

Güle güle Cano
 

Canım küçüğüm,

Bir şeyler yazan insanlar yüreklerini kağıtlara akıtır ve acılarını yazdıklarıyla kağıtlara haykırırlar kalemleriyle. Bu nedenle 27.11.2006 günü cenazende bağıra bağıra söylemek istediğim şeyleri şimdi yazmak ve hiç bilmediğim ve tanrının, alın sizde tadın dediği bu acıyı en azından biraz olsun hafifletmek istiyorum.

Öncelikle çok önce bildiğin fakat önemsemeyip kimselerle paylaşmadığın göğüs kitlesinin doğumdan sonra gelişebileceğini ve kanser denilen illet hastalığın vücudunun her yanını sarabileceğini düşünmeden anne olmaya çalıştığın için sana çok kızgın olduğumu belirtmek istiyorum. Başı dik mağrur kişiliğin ne yazık ki bu hastalığın ne denli sinsi, anlaşılmaz, genç insan avcısı olduğunu bilmeden sakladı sana yardım edebilecek bizlerden. Doğumundan sonra göğsünde oluşan süt bezesini aldırmak için yattığın hastahaneden kanserin henüz bitiremediği güzelliğinle morg soğuğunu ısıtarak çıktın.

Abicik derdin ya hep bana, sen son dakikalarını illet hastalıkla mücadele edip yaşarken abiciğin elleri koynunda sonbaharın yağmurlarına hazırlanan gökyüzüne dönüp dua etmekten başka hiç bir şey yapamadı. Tüm hastahanenin herşey bitmiş dediği anda dahi mucizeler bekleyen masal çocuğu gibi umut dolu yüreğiyle gökyüzüne "lütfen bir şans" demekten başka bir şey yapamadı abiciğin.

En kabullenemediğim durumlardan biri ise son nefesini vermeden bir gün önceye kadar sağlığınla ilgili hep olumlu giden bir şeylerin olduğunun bizlere söylenmesiydi. Doktorların yapacak bir şeyin olmadığını düşünerek yoğun bakımda günlerce son günlerini geçirmeni sağladıkları anlarda sadece biraz nefes probleminin olduğu ve bu problem halledildikten sonra onkoloji servisinde göğsündeki kitlenin operasyonla alınacağı söyleniyordu. Yani bir çok aile üyesinin bildiği bir gerçek maalesef bizden gizlenmişti. Bilseydim ne yapardım diye düşünüyorum da sanırım çaresiz bir şekilde "küçüğümüzü kurtarın" diye feryat ederek bir canavara dönüşmüş hastalığı yenebilecek doktorlar arardım. Bu arada en büyük tesellim sinsi hastalığın başalatacağı söylenen yoğun ağrıları yaşamadan aramızdan ayrılmış olman.

Şirin kızın İlayda artık bizlerin sevgi dolu kollarında büyüyecektir. Sana çok benziyor olması büyüdüğünde yanımızdan hiç gitmemişsin duygusu yaratabilirse bu gün yüreğimizi sıkarak kanatan acıyı biraz olsun hafifletecektir. Nur içinde yat güzel canomuz. Abicik seni hiç unutmayacak...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bir yerde noktalanır, soramassın durduramassın. İşte burada devreye" "kader" girer.. Acıların ardına sakladığı tek şey "kader"... 3 evlat bıraktı ardından tıpkı -cano gibi, gülümseyerek abi "evlatlarım" diyerek gitti tıpkı - cano gibi. Güldü dalında neredeyse gonca, yaşı 29... Adını andıkca dudaklarımdan ateş çıkıyor. Handan... Acınızı anlayabiliyorum demek isterdim ; ama acı yürekleri bir başka vuruyor. Güzel canoya rahmet size sabır, İlayda'ya sevgilerle örülü, huzur içinde bir ömür dilerim...( BİR DAHA BU KADAR ÜZMESİN TANRIM SİZİ)Anlıyorum ki "Kader" var..........

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 19.12.2007 1:52
Cevap :
Evet serap hanım, ateş çıkıyor dudaklarımızdan ve yüreğimizden fakat sabırdan ve canlarımızın geriye bıraktıklarını onların yerine koymaktan başka elimizden başka bir şey gelmiyor. Bende size sabırlar diliyorum. Tanrı böyle acıları kimseye göstermesin. Sevgilerimle...  19.12.2007 10:13
 

Ferdi için yazdığınız yazıya yorum yazacak ve kardeşinizin nasıl olduğunu soracakken vazgeçip ya dur önce bakayım bir deyip, bu yazıyı bulamama umuduyla gezinirken maalesef bulmuş olmak yüreğimi dağladı. Allah size sabırlar versin, o güzel bebeğe de sağlık ve mutluluk... Ama aynı sevinci ben de babamda yaşamıştım onun için iyi biliyorum; ağrılar başlamadan uğurlamak... O kadar kötüdür ki, o kadar eziyetlidir ki o kanser ağrıları, ne mutludur ki onlara bunu yaşamadan göçüp gittiler. Ailemde pek çok kişiyi kanserden kaybettim ve birgün benim de kırklı yaşlarda bu illet yüzünden öleceğime dair bir takıntım var. Umarım ben de onlar kadar şanslı olurum eğer bu takıntılarım gerçek olursa. Olmaması tabii ki en büyük dileğim, sevgiler...

Melda 
 13.12.2006 4:11
Cevap :
Sevgili melda, Öncelikle kardeşim için yazdıkların için teşekkür ederim.Bende kaybettiğiniz aile üyeleri için rahmet diliyorum.Bu arada erken teşhisin ne denli önemli olduğunu unutmamak gerekir.Hep sağlıkla fotoğrafındaki gibi gülümsemen dileklerimle.Sevgiyle kal.  13.12.2006 15:49
 

Sevgili Ali İhsan Bey! İnanın içim acıyor,gencecik anneler toprağın bağrında, yavrular annesiz. Gencecik bedenler amansız hastalığın kollarında anneler çaresiz! Allah sizlere sabır versin. Biz de duacıyız bu günlerde, genç Ferdi'miz için direniyoruz. İnşallah bize verilen umutlar sizin Cano'nuz gibi toprağa gitmez. Çaresizliğimizin ne kadar büyük olduğunu böyle zamanlarda çok iyi anlıyoruz. Sağlıkla kalın.

Deniz 
 30.11.2006 10:20
Cevap :
sevgili Deniz,kardeşimin acısını içim kan ağlamasına rağmen buraya yazmamın en büyük nedenlerinden biri bu hasatalığa karşı bir duyarlılık yaratabilme isteğiydi.Umarım ben çok güçlüyüm diye böbürlenen insanlık bizi aciz bırakan bu sinsi hastalığın üstesinden gelir ve ferdi gibi nice umutla bakan gözler nice güneşli günler yaşayabilirler.Sağlıkla kalın  30.11.2006 13:46
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 251
Toplam yorum
: 260
Toplam mesaj
: 31
Ort. okunma sayısı
: 914
Kayıt tarihi
: 06.10.06
 
 

İ.Ü Edebiyat Fak. Coğrafya bölümü mezunuyum. Lise, üniversite ve  öğretmenliğim boyunca yaşamı şi..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster