- Kategori
- Deneme
Gülpembesine kavuştu
Geçtiğimiz Çarşamba günü yani 2 ocak Barış Manço’nun doğum günüydü. Kendisi 1943 doğumluydu ve yaşasaydı bugün (2013) yetmiş yaşında olacaktı. O gün radyoda Barış Manço’nun bir dostu: “Barış abi, insan ölüm günü değil, doğum günü hatırlanmalı, demişti.” dedi.
Ben yıllar önce hayatımı anlattığım kitapçıkta, Barış Manço’nun vefatını öğrendiğim günü anlatmıştım. Barış ağabeyi doğduğu gün hatırlamak adına, o yazıyı sizlerle aşağıda paylaşmak istiyorum. Allah rahmet etsin
http://celal1973kimdir.blogspot.com/2012/10/gulpembesine-kavustu.html
***
Hiç unutmuyorum. 1 şubat 1999… Doktora gideceğimiz gün sabah televizyonu açtık. Sabah haberlerindeki dinlediğim haberle gözyaşına boğuldum. Çalan müzik Gülpembe şarkısıydı. Çünkü Barış Manço’nun öldüğünü haber veriyordu. İlk defa bir sanatçı için ağladım. Küçükken tek kanallı televizyonda yediden yetmişyediye programıyla büyümüştük. Dünyayı onunla biz de gezdik.
Haberlerde Barış Manço’nun eski bir röportajından bir bölüm yayınladılar. Sunucu soruyordu: “Efendim Gülpembe şarkısını kimin için yaptınız?” Barış Manço’yu bilirsiniz. Biraz hızlı konuşur. “Haa Gülpembe benim babannem.” Demişti. Ben de kendi babannemi hatırladım.
Barış Manço tam bir İstanbul beyefendisiydi. Hem Barış Manço’yu, hem babannemi, hem de gülpembe şarkısının sözlerini düşününce gözlerim yaşlarla doldu.
Sen gülünce güller açar gülpembe
Bülbüller seni söyler biz dinlerdik gülpembe
Sen gelince bahar gelir gülpembe
Dereler seni çağlar sevinirdik gülpembe
Güz yağmurlarıyla bir gün göçtün gittin sen inanamadık gülpembe
Bizim iller sessiz bizim iller sensiz olamadı gülpembe
Dudağımda son bir türkü gülpembe
Hala hep seni söyler seni çağırır gülpembe
Güz yağmurlarıyla bir gün göçtün gittin inanamadık gülpembe
Bizim iller sessiz bizim iller sensiz olamadı gülpembe
Gözlerimde son bir bulut gülpembe
Hala hep seni arar seni bekler gülpembe
Dudağımda son bir türkü gülpembe
Hala hep seni söyler seni çağırır gülpembe
Barış Manço’da göçtü gitti bu dünyadan… Neşet Ertaş’ın dediği gibi burası yalan dünya… Bazen şarkılarını dinlerken sözlere dikkat ediyorum. Ne ibretlik sözler… Ne büyük sanatçı… Ne büyük bir kayıp ülkemiz için.
Öldüğüm zaman babannem, dedem, Celal amcam, İsa dedemle karşılaşmayı çok istiyorum. Tabi ki bir de inşallah Barış Manço’yla sohbet etmeyi çok isterim. Allah rahmet eylesin. Nur içinde yatsın.
***
Celal Çelik Ankara ( Konya-Ereğli )
- Toplam blog
- : 455
- : 812
- Kayıt tarihi
- : 04.09.12
1973 Konya Ereğli doğumluyum. Selçuk üni. MYO Elektronik bölümü mezunuyum. 1993'e Friedreich Atak..