- Kategori
- Doğal Hayat
Gün batımı

Gökyüzündeki gri dumanlı bulutlar parlayan güneşi tutsak alıyor.
Dağların arkasındaki sonsuz enerji kaynağından yayılan ışınlar artık can çekişmekte…..Güneş yerini hüzünlü bir şekilde karanlıklara bırakarak yeryüzünü terk ediyor. Tabiat ana da en küçük bir üzüntü belirtisi yok.
Biliyor ki bu terk ediş uzun değil, her ne olursa olsun ertesi sabah dağların arasından güneş ufka yükselecek ve yeryüzünü tekrar ışınlarıyla aydınlatacak.
Çiçek tarlaları bu ışınlarla tekrar sevişecek kuşlar en güzel şarkılarını söyleyecek. Özlem duyulan sevdalı , sevgilisine tekrar kavuşacak. Tabiat anayla güneş baba tekrar birleşecek ve en güzel çocuklarını dünyaya getirecek, besleyecek, büyütecek. Her akşam güneş yeryüzünü nasıl terk ediyorsa , her sabah ona tekrar kollarını açacak ve sevgiyle onu tekrar kucaklayacak...
Varoluşun şarkısı daima bitmek bilmeden kulaklarımızda yankılan bir melodi gibi. Kimi zaman dingin huzur verici, kimi zaman çoşku dolu mutluluk ve haz veren, kimi zaman ise rahatsız edici.
Sanki gün batımının başka bir versiyonu gibi içimizdeki tüm duyguların karışımı. Fırtınalar kopsa karanlıklarda sarsa ruhumuzu, içimizdeki güneş de daima doğmaya devam edecek...