- Kategori
- Siyaset
Gün gelir, ülkemi, gerçekten seven bir adam yönetir
Eşref Bitlis, karanlık bir kazaya kurban gitmese; belki de bugün, " Kürt Sorunu " diye bir derdimiz de kalmayacaktı...
Gün gelir, ülkemi gerçekten çok seven bir adam, gelir yönetir.
Mustafa Kemal, bu ülkeyi çok sevdi ve hatta ülkesini, cumhuriyetini canı pahasına yönetti...
İsmet İnönü, bu ülkeye sevdasını, İnönü Muharebelerinde, Sakarya'da, Dumlupınar'da Kanıtladı... 1964'te Kıbrıs'ta yaşnanlara karışmaması için ağır bir mektup yazan A.B.D. başkanı Johnson'a, şu tarihi cevabı da İnönü vermişti: " Gerekirse, yeni bir dünya kurulur, Türkiye de orada yerini alır."
Abdi İpekçi, Türkiye'nin en buhranlı siyasi yıllarının, denge adamı, toplumsal sağduyusuydu... Ama malesef o da, bu ülkeyi gerçekten seven bütün insanlar gibi, kendi iradesi dışında bu dünyadan gönderildi...
Bülent Ecevit, Kıbrıs Barış Harekatı'na Amerika'yla savaşmayı bile göze alarak karar verdi...
Uğur Mumcu, Türkiye'deki tüm cumhuriyet düşmanlarının ortak hedefiydi... Bu ülkenin can düşmanları tarafından el birliğiyle ahrete yolcu edildi...
Adnan Kahveci, Recep Yazıcı, bu ülkeye olan aşkları yüzünden yok edildi...
Eşref Bitlis, karanlık bir kazaya kurban gitmeseydi, belki de bugün, " Kürt Sorunu " diye bir derdimiz de kalmayacaktı...
Turgut Özal, Türk Dünyasını ayağa kaldırmaya çalışırken, aramızdan ayrılmak zorunda kaldı...
Diyarbakır'da şehit edilen Gaffar Okan, halkın sevgilisi, belki de o yıllarda, en sevilen halk adamıydı...
Şimdi bunca ismi neden saydım sana; biliyor musun? Bu ülke hayrına, kim ne yapmışsa, kim bu ülkeyi canından çok sevmişse, bu vatana hizmet etmek istemişse, bi' biçimde bu vatandan, bu topraklardan zorunlu olarak göç ettirildi... Birileri, bu toprakların üzerinde yan gelip yatar, kafasına göre keyif çatarken; bu ülkenin gerçek sevdalıları, malum güçler tarafından toprak altında zorunlu ikamete tabi tutuldu...
Üstelik, bu saydığım isimlerin tamamı, onları nasıl bir sonun beklediğini, daha yaşarken biliyorlardı... Ancak yine de bu vatanı sevmekten, canları pahasına bu ülkeye hizmet etmekten vazgeçmediler, yorulmak nedir bilmediler...
Bana göre, bugün ülkem, onu hiç sevmeyenler tarafından yönetiliyor, ne yazık ki!...
Ama umutsuzluğa, enseyi karartmaya, karamsarlığın kör kuyularına düşmeye de hiç gerek yok aslında...
Çünkü çok şükür ki, bugün, ülkemin seveni, sevmeyeninden kat kat fazla... Ve öyle bir gün gelir ki, bu vatanda, ülkemi gerçekten seven bir vatan evladı; çıka gelir ansızın karşımıza... O vatan evladı ki, değil canı pahasına, ölümüne çalışır bu vatan uğruna... Ölüme gözü kapalı yürür, başına gelecekleri zerre düşünmeden hem de...
Bu vatana öylesine aşık bir adam gelir ki, bir gün, ülkesini adaletle, vatandaşını merhametle yönetmek, topraklarına kıyasıya sahip çıkmak için; öyle biri gelir ki; günün birinde... Bilse de başına neler geleceğini; tıpkı bu vatanı seven herkesin başına da neler geldiği gibi... son nefesine, kanının son damlasına kadar neyi var, neyi yoksa feda eder bu vatan uğruna... Ve elbet, bu vatan, komaz o vatan evladının da; kanını yerde...
Gün gelir, bu kutsal toprakları, gün gelir bu cennet vatanı; gelir, bu ülkeyi gerçekten çok seven bir adam yönetir...
Kim bilir, bu aziz vatan hangi vatan evladı sayesinde sonsuz huzur, sınırsız refah, limitsiz sağlık ve mutluluğa kavuşur; kim bilir?
Not: Yazıda kullanılan görsel internetten alınmıştır.
- Toplam blog
- : 1349
- : 1777
- Kayıt tarihi
- : 30.01.11
İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler veTanıtım, A.Ö.F. Adalet Yüksek Meslek ..