- Kategori
- Aşk - Evlilik
Günaydın günışığım…

Alıntı...
Özledim seni,hem de çok…
Böylemiydi bizim hep ayrı kalışlarımız yoksa bu mu bir başka özlem kokuyor bana,bilemedim…
Geceleri nerede olursan ol bana iyi geceler demeden uyuma sevdiğim demiştim sana,biliyor musun ne zaman başımı yastığa koysam senin sıcacık sesinle çınlıyor kulaklarım ‘İyi geceler,Allah rahatlık versin sevgilim’ diyorsun bana sanki.Koyuyorum o sıcacık güven veren sesinin huzuruyla başımı yastığa.
Ranzanın üstündeki yatağın tabanına yapıştırdım resmimizi,her gece en son onu görüyorum,her sabah seninle açıyorum gözlerimi.Resmine bakıp içeme dolan gülüşüne karşılık ‘günaydın günışığım’ diye seslenip de başlıyorum güne.Sonra telefonumdaki resmine bakıp seviyorum seni…odadan çıkarken senin resmini öpüp de çıkıyorum…Evin her yerini senle doldurdum,sanki her köşede resmin olunca sen kokuyor gibi geliyor ev bana,her baktığım köşede seni görmek varlığını daha bir hissetmemi sağlayıp rahatlatıyor içimi…
Özledim seni hem de çok…
Daha ne oldu ki kuzum diyeceğini beklerken ben özlem mızıldanmalarımla,sende iki dakikacık arayabildiğin anlarda bile sıralıyorsun sevgi sözcüklerini,özlemini…
Kısacıkta olsa sesini duyabilmek,iyi olduğunu işitmek içime su serpti serpmesine ama daha bir özledim şimdi seni…
Seninle başlayıp seninle biten cümleler hafifletiyor mu özlemi,yoksa artıyor mu onu da henüz kestiremedim ama hiç düşmüyor adın,aşkın dilimden…
Özledim işte ne yapayım…
İnsanlar senli bene bilmem daha ne kadar tahammül ederler ama ben herkesi bıktırana kadar sen olmaktan,seni konuşmaktan vazgeçmeyeceğim ve sanırım sen gelene kadarda özlemini hiç bir şey hafifletemeyecek gün ışığım…