Güneşin çocuğu

Uçurum gibi derin yalnızlıklara sığdırıldık.
Gecelerce yanan yıldızlara ağıt yaktık
Emeğin elleri girdi kara çerçevelere.
Güneşin çocuğuyduk; üşüdük, üşütüldük
Uslanmaz dalgaların yolcuları olduk.

Gölgelenmeden tutunmaksa yaşam;
İnancınla yelken basıp ufkun kızılına
İsyanlarında kırılsın kayalar parça parça.
Kaynaşmayan dalgalar yırtılsın onurunla.
Güneşin tutuksuz şavkında eller, ellerimiz
En mavisinden çıksın çerçevesinden...

Bıçak kesiği acıyan sevdaların
Türkülerle dökülsün dillerden
Gözlerinin ışıltısı yaprağında zeytinin
Körükleyen inancınla gebe kalsın
Daha kızıl batışlara güneş ...