- Kategori
- Şiir
Güz Çağı
güz çağı
*
alaca karanlık kuşağı bu
yitiyor gün ağarmadan
kalbim
gök gürlemeleri
ayak sesleri
sonrası beklemeler
çoğalıyor gözlerin
zaman
sözün bittiği yer
açmazlar öncesi
*
yaşamın usundayız
gönlümüz
güz çağı
*
yaşayan
kucaklar geleceği
adımlar ötesi
*
kim uzun kısa kim
duruyor bilinmezlik
gördüklerimce
*
gün saati gölgeler boyu
usunu kaybetmiş
toprak ırmaklarca uzanır
kuzey güney
*
elleri bağrında kadınlar çocuklar
çığlık büyüyor durmadan
korkusu kalmamış talancı
güçlü
*
gün bitmez
acılarla beklenir sabahlar
boş durmadan bir olur
toprak
*
gün saat sayar
yendiği gün korkuyu
sesler bir ağızdan çıkar
gün biter
*
gökyüzü ağlamaklı
ağaçlar ırmaklar
toprak
alevli silahın sesi
*
kime sığınacak
çocuk yüzlü yaşlılar
kadınlar
kim saracak bebeleri
*
türküler yorgun
yüzyıl yenik
gün soluyor akşamla
bitmeyen umut uzaklarda şimdi
*
verimli mezopotamya
uygarlıklar beşiği anadolu
ulaşır sana
dökülür fırat dicle kuzey güney
*
yürür adım adım
gün akşam / dönüşür sabaha
gelecek yeşerir emekle
insan insan
*
Türkçe şiirsel bir dildir.Bu şiirsellik Türkçenin kısa anlatımı seçmesinden kaynaklanıyor olsa gerek.