- Kategori
- Deneme
Güzellik
İnanılmaz güzellikte bir insan...
Artık sadece resimlerine bakabilir, sesini dinleyebilirim...
Resimlerine bakmaktan kendimi alamıyorum... Yüzlerce, binlerce resim... Zaman içinde çok değişmiş. Ama hep çok güzel. Her resimde “ne kadar güzel bir insan!” diyorum büyülenmiş bir şekilde ve acıyla...
O inanılmaz, kimi zaman baştan çıkartıcı, kimi zaman ağlatan, kimi zaman gülüşüne ya da kıyafetine hayran bıraktıran, kimi zaman şefkat ve yanında olma duyguları uyandıran insanın güzelliği; bakışlarından, duruşundan – hem olağanüstü estetik fiziksel özellikleri ve duruşundan, karizmasından hem aynı zamanda insan olarak dünyadaki duruşundan , duyarlılığından, iyiliğinden, sevgisinden, kişiliğinden, kibarlığından, asaletinden, sayısız yeteneğinden, sesinin olağanüstü güzelliğinden geliyor... Yani salt ve klasik tip güzelliğinden bahsetmiyorum. Öyleleri her yerde çok olabilir; ama kişilik ve duruş yoksa, bana güzel gelmiyor.
Bir insanda bu kadar çok güzellik, özellik bir arada! Böylesi yüzlerce senede, gelmez bu dünyaya diyorum.
Gece uyumak üzere yatağa uzandığımda görüntüleri ve sesi zihnimde, kalkar kalmaz aklıma ilk gelen o...
Çok uzun süredir, sürekli gözlerimin önünde, kulağımda..
Çok üzgün zamanlarında keşke yanında olabilseydim. Ah keşke böyle birşey olabilseydi...
Hayallerimde ona yaklaşıyor, yavaşça ürkütmeden dokunuyorum. Ellerimi gezdiriyorum yüzünde, omuzlarından sırtında, sarılıyorum...
Telaşlanıyorum artık ne zaman bitecek bu duygu... Bitmez ya.. ne zaman azalacak?! Ölmek de korkutmuyor artık. Belki orada ona rastlarım...
Artık sadece resimlerine bakabilir, sesini dinleyebilirim...
Resimlerine bakmaktan kendimi alamıyorum... Yüzlerce, binlerce resim... Zaman içinde çok değişmiş. Ama hep çok güzel. Her resimde “ne kadar güzel bir insan!” diyorum büyülenmiş bir şekilde ve acıyla...
O inanılmaz, kimi zaman baştan çıkartıcı, kimi zaman ağlatan, kimi zaman gülüşüne ya da kıyafetine hayran bıraktıran, kimi zaman şefkat ve yanında olma duyguları uyandıran insanın güzelliği; bakışlarından, duruşundan – hem olağanüstü estetik fiziksel özellikleri ve duruşundan, karizmasından hem aynı zamanda insan olarak dünyadaki duruşundan , duyarlılığından, iyiliğinden, sevgisinden, kişiliğinden, kibarlığından, asaletinden, sayısız yeteneğinden, sesinin olağanüstü güzelliğinden geliyor... Yani salt ve klasik tip güzelliğinden bahsetmiyorum. Öyleleri her yerde çok olabilir; ama kişilik ve duruş yoksa, bana güzel gelmiyor.
Bir insanda bu kadar çok güzellik, özellik bir arada! Böylesi yüzlerce senede, gelmez bu dünyaya diyorum.
Gece uyumak üzere yatağa uzandığımda görüntüleri ve sesi zihnimde, kalkar kalmaz aklıma ilk gelen o...
Çok uzun süredir, sürekli gözlerimin önünde, kulağımda..
Çok üzgün zamanlarında keşke yanında olabilseydim. Ah keşke böyle birşey olabilseydi...
Hayallerimde ona yaklaşıyor, yavaşça ürkütmeden dokunuyorum. Ellerimi gezdiriyorum yüzünde, omuzlarından sırtında, sarılıyorum...
Telaşlanıyorum artık ne zaman bitecek bu duygu... Bitmez ya.. ne zaman azalacak?! Ölmek de korkutmuyor artık. Belki orada ona rastlarım...
- Toplam blog
- : 71
- : 1180
- Kayıt tarihi
- : 24.08.07
Çevremizdeki kalite(sizlik) ile ilgili yazılarım. Çevremizi kuşatan beton binalar, insanlar, iliş..