- Kategori
- Ben Bildiriyorum
HAÇLI DAYANIŞMASI
Azerbaycan Ermenistan savaşı bir ayını tamamladı.Bu bir ayda bir çok acı olaya şahit olduk.Bir kere haksız yere işgal edilen ve yirmi sekiz yıldır çözüm bulunamayan Dağlık Karabağ problemi karşımızda bütün heybetiyle durmaktadır. İkinci olarak bu haksız fiili duruma rağmen hala saldırılarına devam eden Ermenistan gerçeği gözümüze sokuluyor.Peki nedir bu gerçek?
Azeri doğalgazını Türkiye’ye taşıyacak olan boru hattına yapılan hücumlarla başlayan bu savaşta saldırıların sivil hedeflere yapılmaktan çekinilmemesi ve kullanılması uluslar arası anlaşmalarla yasaklanmış bombaların açıkça atılması buna karşılık batı dünyasından dişe dokunur bir tepkinin gelmemesidir.Savaşta umulanın aksine Azeri ordusu başarı kazanıp,kaybettiği toprakları geri almaya başlayınca Avrupa ülkeleri ateşkes isteklerini yükseltmeye başladılar.Ateşkesi soluklanmak için kullanan Ermenistan üç defadır anlaşmayı bozarak sivil hedefleri vurmakta bir sakınca görüyor.Telaşla yapılan konuşmaları dikkatle dinlediğinizde Ermeni ordusunu eleştiren bir cümleye rastlayamıyorsunuz.Bu bir yanılma olabilir mi?
Belki Rusları asırlık rüyalarından dolayı anlayabilsek de bir ABD bir Fransa ve AB ülkelerinin bu tavrını anlama kılavuzu var mı acaba?Uluslar arası hukuk,hak ve adalet hepsi onlar için sadece bir tutamak,işlerine yaradığı sürece bu kavramları kullanıyorlar.Ancak menfaatlerine aykırıysa bütün dünyanın gözü önünde tiyatro oynamaya başlıyorlar.Tiyatronun birinci sahnesi ateşkes oluyor.Hemen ortaya çıkarak tarafları ayırıyor gözükerek,dostlarına el uzatıyorlar.
İkinci sahne barış görüşmeleri oluyor. Karşılıklı yüz yüze konuşarak sorunları çözelim diyorlar. Eğer bu gülen yüzlere inanırsanız sonu gelmeyecek toplantılarda zaman kazanma yoluna giriliyor. Yıllar geçiyor ve en ufak bir sonuç alamıyorsunuz. Aslında farkında olmadan dünyanın gözünde fiili bir durum oluşturmaya çalışıyorlar. Yıllar sonra ya sizden istediklerini koparıyor, yada sizi dünyaya uzlaşmaz taraf olarak göstererek istediklerini almaya çalışarak tiyatronun kapanışına şahit oluyoruz.
Biz bu tiyatroyu boğazlarda, Kıbrıs’ta, Keşmir’de, Maraş’ta, Kırımda seyrettik, seyrediyoruz. Belki iki yüz yıldır yönümüzü batıya döndük.Öyle döndük ki içimizden bir gurup,batı ülkeleri ne yaparsa vardır bir hikmeti gözüyle olaylara bakmakta ısrar ediyor.Kendisinden olmayanları ısrarla kötü olarak resmeden batıya kendimizi doğru anlatamadık telaşını sürdürüyor.Eğri oturup,doğru konuşmakta fayda var,eğer iki yüz yıldır kendinizi doğru anlatamadıysanız ya uygun bir dil bulamadınız,yada karşınızdaki sizinle iletişim kurmak istemiyordur.
Batı dünyasının içinde yer almak istiyorsanız önce onları iyi tanımanız şarttır.Bu dünyanın temelinde güç kullanmak vardır.Kapitalist sistemler bir olayda haklı ise zaten el koyar alır,ama haklı değilse görüşmeler tiyatrosuna başlar. Yani anlaşılan o ki batı dünyasının anladığı dil hak ve adalet değil, güçtür. Bu ülkeler sadece güçten anlar.Eğer siz onların dünyasında yer edinmek istiyorsanız güçlü olmak zorundasınız.Bu benim diye uyarmakla birlikte dişinizi de göstermelisiniz.Isırılacağını bilirse sizinle tiyatro oynama zahmetine katlanmayacaktır.
Son söz olarak Azerbaycan yönetiminin askeri ateşeleri bombalanan yerlere götürüp gösterme gayretini üzülerek seyrediyorum.Oynanan oyunun herkes farkında,asıl önemli olan sahada istediğini alarak masaya güçlü oturabilmektir.