- Kategori
- Futbol
Hakan Şükür futbolcu-menejer olsun.
Milliyet Blog'da genellikle Fenerbahçe yazıyorum. Bunun nedeni malum. Ancak futbola sadece tek pencereden bakmıyorum. Bugün bu sayfayı Galatasaray'a ve Hakan Şükür'e ayırmak istiyorum.
Galatasaray iki haftadır teknik direktörsüz mücadele ediyor. Bunun bir benzerini iki sene önce de görmüştük. Hakan Şükür ve Hasan Şaş'ın etrafında toplanan Galatasaray futbol takımı zor da olsa son dakikada şampiyonluğu yakalamıştı. Her ne kadar ön planda Gerets'i görüyorduysak da aslında takımın kontrolünün tamamen futbolculara geçmiş olduğunu biliyorduk.
Zaten Galatasaray takımında uzun yıllardır bir Hakan Şükür fenomeni var. Onun istediği futbolcu takıma giriyor, istemediği dışlanıyor. Aynen teknik direktör gibi. Hakan Şükür bir çok maç attığı golden sonra Kalli'yi itercesine geçip kulübedeki arkadaşlarıyla kucaklaşmasına bile şahit olduk. Kalli gidip, Hakan Şükür kaldığına göre bunun bir kurala, geleneğe de dönüştüğünü fark ediyoruz; belki çok dışarıdan bakan bir göz olarak.
Geçen hafta değil ama dün oynanan Trabzonspor maçı futbolcuların hırsı, mücadele gücü anlamıyla bir işaret verdi mi Adnan Polat'a bilinmez ama benim bu yazıyı yazmama neden oldu.
Hakan Şükür bir futbol takımında gelinmesi çok zor olan bir yere ulaşmışa benziyor. Bu sene takım şampiyon olursa zaten onu bulunduğu tahttan indirmeye Galatasaray camiasında kimsenin gücünün yeteneceğini sanmıyorum. Tersi bile olsa takımın tutunduğu yer, mücadele ettiği kulvar yine de onu güçlü kılıyor. Galatasaray madem ilklerin takımı; o zaman Hakan Şükür'e hakettiği şu genel menejerliği versin, hem Hakan Şükür hem de Galatasaray camiası rahat etsin.
Türkiye bu düzene hazır mıdır değil midir, bilmiyorum. Bunun tecrübe edilmeden anlaşılmasının mümkün olmadığını da biliyorum. İstanbulspor'da bir Aykut Kocaman tecrübesi olduğunu hatırlıyoruz hemen ama tam istediğimiz anlamı vermiyor.
Hakan Şükür takımda kaldığı sürece etkisi, hegemonyası ve iradesi Galatasaray'ın iliklerine kadar içinde olacaktır. Takımı çalıştırmak için kim gelirse gelsin onun bu gücü ile baş edebilmesi gerekir.
Dün oynanan Galatasaray-Trabzonspor karşılaşması Hakan Şükür-Adnan Polat ikilisinin ruhunu taşıyordu sahaya. Kalli'den sonra futbolcuların yapmış olduğu bu mücadele şeklinin profesyonelliği gerçekten tartışılır. Ben bu tarz protestonları, eylemleri yada direnişleri sporun hiçbir kulvarında sevemedim bir türlü. Çok az teknik adam eleştirisi yaparım. Çünkü oynayanın çok daha fazla etkili olduğunu, etkisinin olması gerektiğine inanırım.
Galatasaray bu modeli yıllardır içinde bir sır saklar gibi saklıyor. Geriye bir tek adını koymak gerekiyor belki de.
Başarılı olur mu?
Manevi gücün kudretine inanıyorsanız; metafizik bir takım yönelimleriniz varsa, futbolda ya da sporda çağdaşlığa çok fazla takılmıyorsanız neden olmasın.
Fenerbahçe böyle bir modeli asla üzerinde tutamaz; Beşiktaş Rasim Kara, Rıza Çalımbay ve Ertuğrul Sağlam'la denedi; bunlarında bir çeşit menejerlik olduğuna kuşku yok sanırım. Başarılı olamadılar.
Galatasaray? Kimbilir? Gerçekten Hakan Şükür'ün özel yetenekleri ya da kudreti olabilir. İnsan sadece Servet'e bakarak bile ikna olası geliyor. O nasıl bir rövaşataydı öyle?
Uzay Gökerman
- Toplam blog
- : 2033
- : 1268
- Kayıt tarihi
- : 09.06.06
"Keyif verici bir yalnızlık" olarak gördüğüm yazma serüvenimin en önemli merkezlerinden bir tanes..