- Kategori
- Deneme
Hayal kırıklığının da ötesinde...
Ben mutluluğu kaybettim mi Allah’ım? Mutluluk mu beni kaybetti yoksa? Huzuru, sevgiyi, bulduğum o evimde kimler yaşıyor şimdi? Sonsuza kadar o balkonda denizi seyredeceğim sanmıştım. Ve sonsuza kadar sevginin o güvenli kucağında sımsıcak yatacağım sanmıştım. Her şey bir rüya mıydı? Koparıp aldılar beni yurdumdan, yuvamdan, huzurumdan… Ve sevda benim yaşatmaya çalıştığım gibi değilmiş başka kalplerde… Zamanla büyüsünü kaybediyormuş meğer güzel olan her şey… Boşuna hayaller kurmuşum, boşuna çabalamışım yıllar boyu…Hayal kırıklığının da ötesinde bir yenilmişlik içindeyim… Başladığım noktadayım yine… Mutluluk hayalleriyle avunduğum noktada. Aşka, sevdaya, sevgiye inandığım zamanlar vardı mavi düşlerim vardı yeşil yeşil buğulu gözlerim. Uzun saçlarımla Rapunzel olamasam da fedakarlığın her çeşidini yapmıştım. Yaralı yüreğime merhem olduğunu sanmıştım. Düşlerimin çoook uzağına bıraktın beni. Çıkış yolu bulamadığım bir labirent gibi. Bir ışık arıyorum, bir mavilik bir sıcaklık...
Gözyaşlarımı tutsam neye yarar? Bari onlar aksınlar özgürce… Eyy benim kuruttuğumu sandığım gözyaşlarım, eskiden çişelerken şimdi tufanlar koparıyorsunuz. Ve sadık dostum yalnızlığım, tekrar hoş geldin dünyama…. hoşgeldin….