Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

31 Mart '11

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
466
 

Hayallerimi geçmişe paketledim...

Hayallerimi geçmişe paketledim...
 

Hayallerim yanımdan geçti, ben sustum. İzledim sadece… “Hayatta, istediklerinin kaçta kaçını gerçekleştirdin” dediklerinde, yüzdelerim sustu… Bir şeyler başaramadığımdan değil elbette, sadece istediklerimin yoğun tarafını içime hapsettiğimden. Her geçen gün, bambaşka oldu, en başta farz ettiklerim... 

Dibe vurmadım hiç ama listemi defalarca yırtıp yırtıp yeniden yazdım. En kötüsü de en başta istediklerimi unuttum… Mutlu bir hayatım olmadığından değil bu yazdıklarım ama bastırılmışlığın verdiği vicdan diyaloglarımdır bana bunları sızlatan… 

Bir tiyatrocu olma isteğimi dizginlettirirken, hiç sormadım kendime, “neden susturdun içinde konuşanı” diye. Sahi neden sustu o? Hıı, şimdi hatırladım; çünkü öyle istemişlerdi. Peki, ben sonrasında neden bir psikolog olamadım? Doğru ya, ÖSYM yeterli bulmamıştı zekâmı. 3 saat boyunca soru sordular bana, ben bildiklerimi anlattım ama meğerse bilmediğim tarafında kalmışım hayatın… 

Hayallerini küçültmeyen var mıdır büyüdükçe? Küçültür, bir de buna , “realist bakış açısı” deriz. 

Küçükken her çocuk idealisttir! Sonradan, kirletmeye başlarlar. Beynimizi kemirmelerine izin vermek ise tamamen zorunluluktan… Büyükler hep kendilerine benzeyelim isterler, o yüzden çabuk büyürüz. İstediklerimizi gerçekleştirmeye başlamak için hep bir şeyleri bekleriz: Okula girmeyi bekleriz, sınavların bitmesini bekleriz, okulun bitmesini bekleriz, abinin askerden gelmesini bekleriz, babanın iyi maaşını bekleriz, annenin kariyerini bekleriz… Zaten o arada ne istediğimizi unutacak kadar zaman vermişlerdir bize artık ve hayaller, artık sadece karikatür dergilerindeki baloncuk olmuşlardır. Yok-muşlardır… Kaşık kadar canımızla, aynı kaşıktaki suda cinayet zanlısıyızdır artık hayallerimizin… 

Şimdi ben desem ki, “hayallerinizden kimse vazgeçiremesin sizi” diye, beni ciddiye alabilecek kadar bir şeyler başarmışa benzetebilir misiniz acaba? 

Şimdi ben ne mi yapıyorum? Söyledim ya, çok sevdiğim bir hayatım var. Hayatta yapabileceğim en iyi işi yapıyorum, metin yazarlığı yapıyorum. Çok sevdiğim bir ekip arkadaş kadrom var. Eğlenmediğim bir gün bile yok. Ama ben başka bir şey de olabilirdim… “Siz belki benim kadar şanslı olamazsınız”dan yola çıktım aslında tüm bu yazı için… O yüzden söylerken altını çiziyorum, puntoyu büyütüyorum ki, izin vermeyin balonlarınızın uçmasına çünkü telafisi, hiçbir elma şekeriyle mümkünlenmiyor... 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

..... Kara tahtaları Yeşile çevirdiler de Yeşil umutlarını Karaladılar çocukların... AHMET TELLİ

die stimme des mondes 
 21.05.2011 9:37
Cevap :
Çok güzel bir dörtlük, paylaşım için çok teşekkür ederim:)  22.05.2011 0:06
 

Günümüzde hayaller mi kaldı diye hayıflanmak geldi içimden. Bir film karesinden bir sahne geli aklıma Mutluluga Koşmak idi adı. Baba oğluna kimsenin sana bir şeyi yapamazsın demesine izin verme hayallerini koru diye. Bunu yapabilecek bir babayiğit var mı acaba! Ha bu arada eğitim bitti ve sonunda başladık. Kalemine sağlık

umutheart 
 08.04.2011 22:23
Cevap :
tekrar yorum için çok teşekkür ediyorum. eğitim bitti derken ne kastettiğinizi anlamadım ama özür dilerim:) yazmaya başladınız anlamında mı?  09.04.2011 14:16
 

Sevgili Ebru kardeşim, yazıyı yer yer hüzünlenerek, yer yer de içten bir gülümsemeyle okudum. ÖSYM kısmına güldüm daha çok. Bu eğitim sisteminin kurbanlarından biri olarak şunu diyebilirim,bu düzen insan kıyma makinasından başka birşey değil. Daha küçük yaşlarda eskiden siyah şimdiler de mavi önlük giydererek başlayan ve üniversite son sınıfa kadar devam eden hayal kırma operasyonunundan ben dahil sağlam çıkanı görmedim.(amma da uzun cümle oldu.) Sonuç olarak sanatçı ruhlu birinin bankacı yada veteriner olacak birinin öğretmen olması türünde yalnış imalat hataları yaşanır. Herkes olmak istediği yerde değil sistemin istediği yerdedir.Büyüdükçe hayallerin küçülmesinden sonraki aşama maalesef hayalsizlik.Çölde yaşamak gibi...ÖSYM'nin tezgahından geçmiş birinin hazin sonu.ÖSYM zekayı değil,insanın ne kadar kırpıldığını ölçebilir ancak...

die stimme des mondes 
 31.03.2011 18:12
Cevap :
kesinlikle katılıyorum yazdıklarınıza... çok teşekkür ederim yorumunuz için...  01.04.2011 12:48
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 57
Toplam yorum
: 93
Toplam mesaj
: 22
Ort. okunma sayısı
: 869
Kayıt tarihi
: 24.10.10
 
 

1985 doğumluyum ve geçmişte yaptığım işlerle ilgili her bilgiyi önceki adımlarda sizlerle paylaşt..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster